روشنک

التماس

2011-08-11T11:09:00.000+04:30

ما زن ها عادت کرده ایم به التماس

حتی برای آراسته بودن شریک زندگیمان

تخت

2010-10-13T13:26:00.000+03:30

یکی از بدترین حس هایی که می تواند به یک دختر در طول زندگیت دست دهد این است که اولین باری که بعد از عروسیش به خانه ی پدری اش می رود اتاق شخصی اش را تغییر داده باشند یا تختش را از خانه بیرون برده باشند!

خدا کیست!

2010-09-04T12:52:00.002+04:30

خدا کیست؟!
و تو چه زیبا خدا را به من شناساندی ...
راه تو، روش تو با دیگران فرق داشت، چون مرا نه از خشم خدا ترساندی و نه از عذاب خدا... تو گفتی
" خدا عارف عاشق می خواهد نه مشتری بهشت!"
تو خدا را در وجود خودم نشانم دادی، وای که چقدر حرفهایت شبیه دیگران نبود!
در داستانی شیرین، خلقت دنیا را برایم تشریح کردی و من مثل یک کودک معصوم، تنها گوش سپردم و آرام گرفتم.
تو به من یاد دادی دوست داشتن از عشق برتر است چرا که:
"عشق یک جوشش کور است و پیوندی از سر نابینایی و دوست داشتن پیوندی خودآگاه و از روی بصیرت روشن و زلال... عشق بیشتر از غریزه آب می خورد و هرچه از غریزه سر زند بی ارزش است و دوست داشتن از روح طلوع می کند و تا هر جا که یک روح ارتفاع دارد، دوست داشتن نیز همگام با آن اوج می یابد... عشق مأمور تن است و دوست داشتن پیغمبر روح و..."
برای تک تک لحظات زندگی ام به تو مدیونم... به تو، به قلم تو، به اندیشه تو و هنوز هم به این حرفت ایمان دارم که: "هیچ چیز و هیچ کس در این دنیا وجود ندارد که دیدنش به باز کردن تمام چشم بیارزد!"
علی شریعتی

این دست نوشت را خواندم و به این فکر افتادم که تمام آدمهای زندگی من خدا را به من اینگونه شناساندند که نباید!
فهماندند زندگی پس از مرگ یعنی عذاب... یعنی اول بدبختی
که ما همیشه و همواره بنده ی بد و خطا کاری بوده ایم
که شب اول قبر یعنی مصیبت و مکافات
اصلا مگر خدایی که ما می شناسیم خدای رحمان و رحیم است؟! این جمله ی با نام خداوند بخشنده و مهربان از کجا آمده؟! ما تکان که می خوریم گناه می کنیم و عذابی سخت در انتظارمان است
هر از گاهی اگر کار خوبی هم انجام دهیم باید بنشینیم و زاری کنیم تا شاید خدایمان از ما بپذیرد!
این است که آرزوی مرگ زودتر از موعد می کنیم تا بیشتر از این با حضورمان گناه نتراشیم برای خودمان
اصلا می گویند خدا هرکس را که بیشتر دوست داشته باشد زودتر از این دنیا می برد که بیشتر از این گناه نکند!
سراپای وجود ما احساس نکبت بار ِ ترس ِ از گناه است
ما بیش از اینکه خدا را دوست داشته باشیم باید از خدا بترسیم
آخر قرار است مارا از گیس آویزان کنند در میان آتش ها ی داغ... قرار است خیلی بلاهای دیگر سرمان بیاید... به همین خاطر من از مرگ می ترسم
خدایا ما را ببخش و بیامرز ، آتش جهنم را نصیبمان نکن
خدایا کمک کن کارهای خوبم به کارهای بدم بچربد
کمک کن انسان خوبی باشم
یا حداقل آخر عمر مریضی سختی نصیبم کن تا گناهانم پاک شود و بعد بمیرم... آخر می گویند دردِ بیماری ای که به مرگ منجر شود برای زدودن گناه است
اصلا ای کاش ذره ای از خوبی ها و الطاف خدا می دانستم تا معنی آرامش را بیشتر درک کنم

زندگی

2010-08-29T13:30:00.001+04:30

زندگی
به این فکر می کنم که این روندی که ما طی می کنیم برای زنده ماندن تنها نامش زندگی است و رسمش فرسنگ ها با زندگی فاصله دارد!

دوست ِهمیشه دوست

2010-08-03T22:11:00.002+04:30

آخرین سکوت ، سکوت ِ آخر

آخرین باری که چراغ خانه خاموش شد آن زمان بود که من در آن همه تاریکی شب دورشدنت را از میان در می دیدم و لبخندم را بدرغه ی راهت می کردم

گویی چراغ این خانه هم به سکوت ِ رفتنت حساسیت داشت

و این سکوت بود که جمله را کامل کرد!

ومن حتی نتوانستم از اتفاق مهم و جالب زندگی مان برایت بگویم،که ما آنقدر حرف داشتیم برای گفتن که می آمدند وسط حرفهای دیگرمان خودشان را جا می کردند!

و درآخر من به دیدار ِ دیگر فکر کردم که آیا باشم، نباشم یا چگونه باشم!

به سخت و دور بودنش فکر کردم و هیچ نگاهم را از دیدنت دریغ نکردم

شاید که نزدیک باشد!

شاید آن روز بهتر باشیم ، بیشتر باشیم …

شاید آن روزهایمان سبزتر باشند

باش که رنگ ِ تو رنگ ِخوش رنگیست

سرود زن

2010-03-08T16:35:00.002+03:30

سرود زن

میگویند مرا آفریدند
از استخوان دنده چپ مردی به نام آدم
حوایم نامیدند یعنی زندگی
تا در کنار آدم، یعنی انسان
همراه و همصدا باشم
میگویند
میوه سیب را من خوردم
شاید هم گندم را
و مرا به نزول انسان از بهشت
محکوم مینمایند بعد از خوردن گندم
و یا شاید سیب
چشمانشان باز گردید
مرا دیدند
مرا در برگها پیچیدند
مرا پیچیدند در برگها
تا شاید راه نجاتی را از معصیتم
پیدا کنند
نسل انسان زاده منست
من، حوا
فریب خورده شیطان
و میگویند که درد و زجر انسان هم
زاده منست
زاده حوا
که آنان را از عرش عالی به دهر خاکی فرو افکند
شاید گناه من باشد
شاید هم از فرشته هایی از نسل آتش
که صداقت و سادگی مرا
به بازی گرفت و فریبم داد
مثل همه که فریبم میدهند
اقرار میکنم
دلی پاک
معصومیتی از تبار فرشتگان
و باوری سادهتر و صافتر از آبهای شفاف جوشنده یک چشمه دارم

با گذشت قرنها
باز هم آمدم
ابراهیم زادۀ من بود
و اسماعیل پروردۀ من
گاهی در وجود زنی از تبار فرعونیان که موسی را در دامنش پرورید
گاهی مریم عمران، مادر بکر پیامبری که مسیحش نامیدند
و گاه خدیجه، در رکاب مردی که محمدش خواندند

فاطمه من بودم
زلیخای عزیز مصر و دلباخته یوسف هم
من بودم
زن لوط و زن ابولهب و زن نوح
ملکه سبا
من بودم و
فاطمه زهرا هم من

گاه بهشت را زیر پایم نهادند و
گاه ناقص العقل و نیمی از مرد خطابم نمودند
گاه سنگبارانم نمودند و
گاه به نامم سوگند یاد کرده و در کنار تندیس مقدسم
اشک ریختند
گاه زندانیم کردند و
گاه با آزادی حضورم جنگیدند و
گاه قربانی غرورم نمودند و
گاه بازیچه خواهشهایم کردند

اما حقیقت بودنم را
و نقش عمیق کندهکاری شده هستی ام را
بر برگ برگ روزگار
هرگز
منکر نخواهند شد

من
مادر نسل انسانم
من
حوایم، زلیخایم، فاطمه ام، خدیجه ام، مریمم
من
درست همانند رنگینکمان
رنگهایی دارم روشن و تیره
و حوا مثل توست ای آدم
اختلاطی از خوب و بد
و خلقتی از خلاقی که مرا
درست همزمان با تو آفرید

پس بیاموز تا سجده کنی
درست همانطور که فرشتگان در بهشت
بر من سجده کردند
بیاموز
که من
نه از پهلوی چپت
بلکه
استوار، رسا و همطراز
با تو زاده شدم
بیاموز که من
مادر این دهرم و تو
مثل دیگران
زاده من!

لینا روزبه حیدری

چقدر دور افتاده ایم!

2010-02-07T09:43:00.000+03:30

اي پسر عمران!

هرگاه بنده اي مرا بخواند آن چنان به سخن او گوش مي سپارم كه گويي بنده اي جز او ندارم، اما شگفتا كه بنده ام همه را چنان مي خواند كه گويي همه خداي اويند جز من

پی نوشت: چقدر دور افتاده ایم!!

حامی و هنر دوست داشتنی اش

2009-12-13T14:20:00.000+03:30

حامی و هنر دوست داشتنی اش
دیروز 21 آذر کنسرت حمیدرضا حامی در سالن اریکه ایرانیان برگزار شد و خب من که یکی از
طرفدارهای پروپاقرص ایشون هستم به طرز سورپرایز آمیزی در این کنسرت حضور یافتم :دی
"که جا داره تشکر ویژه کنم از همسر مهربانم که یه شب رویایی برام ساخت " (:
قرار بود ساعت 9 کنسرت شروع بشه، ما هم خارجی بازی درآوردیم و 45 دقیقه قبل از شروع اونجا بودیم اما غافل ازینکه ساعت حول و حوش 10:30 بود که کار استارت خورد. کلی معطل شدیم و مجبور شدیم آدمای عجق وجق ببینیم و تاسف بخوریم!
از یکی از بچه های سانس قبل کیفیت اجرا روپرسیدم ، نارضایتیش رو اعلام کرد، مخصوصا از نوازنده های گروه!
اما انگار سانس دوم گروه با هم مچ تر و سازهاشون کوک شده بود.
و مثل همیشه هیچ ایرادی نمی شد روی صدا و اجرای حامی گذاشت. خیلی مسلط برنامه رو با صدای زیباش ساپورت کرد و دل همه رو به دست آورد. حتی شده به خاطر کمبود وقت و تقاضای طرفدارها بدون موزیک با صدای سحرآمیزش یه تیکه از ترانه رو می خوند.
بر خلاف میل خودش برای تغییر فضا دو تا آهنگ شاد هم خوند!
و البته حرف همیشگیش رو تکرار کرد که از نظر ایشون طرفداراش موسیقی خوب رو می شناسن که میان کنسرتش ... البته خود ِ من یه کم بخاطر ِ ظاهر چندشناک ِ اکثر کسانی که اومده بودند کنسرت دپرس شدم چون تصور می کردم کسی که موسیقی ِ حامی رو بشناسه و بهش علاقه مند باشه باید آدم حسابی باشه!
مادر حامی هم در کنسرت حضور داشت! و مردم کلی براش دست زدند.
از اتفاقات دیگه و قابل ذکر ِ کنسرت ، پخش فیلم ِ کوتاهی از پیمان ابدی بود که زمان ِ‌آنتراک با ترانه ی خداحافظ ِ حامی پخش شد وآه از نهاد همه بلند کرد !
حامی باعث افتخار خودش می دونست که در کنسرتش یادی از دوست خوبش پیمان بکنه و بقول خودش:خودش رو به پیمان بچسبونه (:
البته مادر و خواهر پیمان هم در کنسرت بودند.
حامی مثل همیشه یادی از استاد بیات کرد.
دیگه اینکه در پوستر تبلیغ کنسرت درج شده بود :"با اجرای ترانه های جدید" اما متاسفانه مجوزش نرسیده بود و هیچ کدوم اجرا نشد و چیزی ندارم بگم جز این جمله ی همیشگی که اینجا ایران است ... چون همین باعث می شه تمام توقعات برای درست انجام شدن امور ازبین بره و جای خودش رو به بی خیالی بده!!
در آخر حامی اظهار امیدواری کرد که بتونه قبل از عید باز هم کنسرت بگذاره! که من هم امیدوارم این اتفاق بیافته (:
در کل کنسرت خیلی خوبی بود و چنین استنباط می شد که همه هم راضی هستند
براش آرزوی موفقیت می کنم تا همیشه ...

آرزوی های نه چندان بزرگ

2009-10-05T14:54:00.002+03:30

آرزوی های نه چندان بزرگ
درست برعکس آن چیزی که قبل ها فکرش را می کردم؛ این خریدهای عجله ای و پشت ِ سر هم اصلا هم ذوق ندارد
دوست دارم این دوران ِ الکی کار داشتن و سر شلوغ بودن زودتر تمام شود و بروم بنشینم وبا فراغ بال تلفن دستم بگیرم و به دوست هایم زنگ بزنم و ببینمشان
دوست دارم دعوتشان کنم خانه ام و با هم بنشینیم و خاطره تعریف کنیم و بلند بلند بخندیم
دوست دارم تا زمان هست مانای دوست داشتنی ام را بیشتر ببینم و صدایش را بشنوم , اما نمی دانم چرا شلوغ ترین دوران ِ زندگی من با آخرین روزهای حضور ِ او تلفیق شده!!
دوست دارم مدتی محیط کارم را نبینم و به زندگی شخصی ام بپردازم
زبانشناسی بخوانم و کلاس موسیقی بروم و تنهایی خانه ام را تمیز کنم و در خلوت موزیک گوش کنم
دوست دارم فکرم مشغول چیزهای بهتر باشد و دل نگرانی هایم کمرنگ تر شود
دوست دارم برای آرام زندگی کردن زمان کم نیاورم!

تولدت مبارک

2009-09-19T12:19:00.003+04:30

آدم روز تولدش بهترین هدیه ای که می تونه از خدا بگیره این هوای پاک ِ دوست داشتنیه!
تولدم مبارک :دی

شروط ضمن عقد

2009-08-08T11:19:00.001+04:30

شرایط ضمن عقد

الف: ضمن (عقد نکاح/خارج لازم) زوج شرط کرد هرگاه طلاق بنا به درخواست زوجه نباشد و طبق تشخیص دادگاه تقاضای طلاق

ناشی از تخلف زن از وظایف همسری یا سوء اخلاق و رفتار وی نبود، زوج موظف است تا نصف دارایی موجود خود را که در ایام زناشویی با او به دست آورده یا معادل آن را طبق نظر دادگاه بلاعوض به زوجه منتقل کند.توضیح: این بند بدین معنا است که مرد بعد از طلاق باید نصف دارایی خود که بعد از شروع زندگی به دست آورده است به نام زن کند، مشروط بر اینکه:
1- طلاق به درخواست مرد باشد
2- زن مطیع همسر خود باشد و اخلاق و رفتار نامتناسب با وی نداشته باشد و همچنین از او تمکین کند.
ب: ضمن (عقدنکاح/خارج لازم) زوج به زوجه وکالت بلاعزل با حق توکیل غیر داد که در موارد مشروحه زیر با رجوع به دادگاه و اخذ مجوز از دادگاه پس از انتخاب نوع طلاق خود را مطلقه کند و نیز به زوجه وکالت بلاعزل با حق توکیل غیر داد تا در صورت بذل از طرف او قبول کند.
توضیح: این بند بیانگر این مطلب است که زن در صورت تحقق شرایط زیر از ناحیه مرد وکیل است خودش شخصاً یا با انتخاب فرد دیگری به عنوان وکیل، به دادگاه مراجعه کند و پس از اثبات مدعا درخواست طلاق کند.
سردفتر ازدواج وظیفه دارد که شرایط مندرج در قباله را مورد به مورد به دو طرف تفهیم کند چرا که شرطی معتبر است که مورد توافق زن و مرد قرار گیرد و به امضای هر دوی آنها رسیده باشد.مواردی که زن می‌تواند از دادگاه تقاضای صدور طلاق کند به شرح زیر است:
1- استنکاف شوهر از دادن نفقه زن به مدت شش ماه به هر عنوان و عدم الزام او به تأدیه نفقه و همچنین در موردی که اجبار شوهر هم ممکن نباشد. توضیح: عدم پرداخت خرجی زن و انجام سایر حقوق واجب زن به مدت شش ماه.
2- سوء رفتار یا سوء معاشرت زوج به حدی که ادامه زندگی را برای زوجه غیر قابل تحمل کند. توضیح: بدرفتاری غیرقابل تحمل مرد با زن و فرزندان.
3- ابتلای زوج به امراض صعب العلاج به نحوی که دوام زناشویی برای زوجه مخاطره آمیز باشد.توضیح: بیماری خطرناک غیرقابل درمان مرد در حدی که سلامت زن را به خطر اندازد.
4- جنون زوج در مواردی که فسخ نکاح شرعاً ممکن نباشد.
توضیح: دیوانه بودن مرد در زمانی که امکان فسخ نباشد.
5- عدم رعایت دستور دادگاه در مورد منع اشتغال زوج به شغلی که طبق نظر دادگاه صالح منافی با مصالح خانوادگی و حیثیت زوجه باشد.
توضیح: اشتغال مرد به کاری که به حیثیت و آبروی زن و مصالح خانوادگی او لطمه می‌زند.
6- محکومیت شوهر به حکم قطعی به مجازات پنج سال حبس یا بیشتر یا به جزای نقدی که بر اثر عجز از پرداخت منجر به پنج سال بازداشت شود یا به حبس و جزای نقدی که مجموعاً منتهی به پنج سال بازداشت یا بیشتر شود و حکم مجازات در حال اجرا باشد.
توضیح: محکومیت به حبس در حال اجرا از پنج سال به بالا (در زندان بسر بردن مرد به عنوان محکومیت در حال اجرا از پنج سال به بالا)
7- ابتلای زوج به هرگونه اعتیاد مضری که به تشخیص دادگاه به اساس زندگی خانوادگی خللی وارد آورد و ادامه زندگی برای زوجه دشوار باشد.توضیح: اعتیادی که به اساس خانوادگی ضرر بزند مانند اعتیادی که منجر به بیکاری مرد، فروش اثاثیه منزل و وارد کردن ضرر به سلامت جسمی و روحی زن و فرزند شود.
8- زوج زندگی خانوادگی را بدون عذر موجه ترک کند. تشخیص ترک زندگی خانوادگی (تشخیص عذر موجه با دادگاه است) یا اینکه زوج شش ماه متوالی بدون عذر موجه از نظر دادگاه غیبت کند.توضیح: ترک بدون علت خانواده یا غیبت یکسره شش ماهه بدون دلیل موجه.
9- محکومیت قطعی زوج در اثر ارتکاب به جرم و اجرای هرگونه مجازات اعم از حد و تعزیر در اثر ارتکاب به جرمی که مغایر با حیثیت خانوادگی و شئون زن باشد.
تشخیص اینکه مجازات مغایر با حیثیت و شئون خانوادگی است با توجه به وضع و موقعیت زن و عرف و موازین دیگر با دادگاه است.
از جمله مواردی که زن می‌تواند از دادگاه تقاضای طلاق کند، محکومیت قطعی زوج در اثر ارتکاب به جرم و اجرای هرگونه مجازات اعم از حد و تعزیر در اثر ارتکاب به جرمی که مغایر با حیثیت و شئون خانوادگی با توجه به وضع و موقعیت زن و عرف و موازین دیگر با دادگاه است.
توضیح: اجرای هر نوع مجازاتی که آبرو و موقعیت زن را به خطر اندازد.
10- در صورتی که پس از گذشت پنج سال زوجه از شوهر خود به جهت عقیم بودن و یا عوارض جسمی دیگر، صاحب فرزند نشود.
توضیح: بچه دار نشدن مرد پس از پنج سال.
11- در صورتی که زوج مفقودالاثر شود و ظرف شش ماه پس از مراجعه زوجه به دادگاه پیدا نشود.توضیح: غیبت طولانی شوهر.
12- زوج همسر دیگری بدون رضایت زوجه اختیار کند یا به تشخیص دادگاه نسبت به همسران خود اجرای عدالت نکند.
توضیح: ازدواج مجدد مرد بدون اجازه همسر
توضیح: زن علاوه بر موارد فوق در صورت موافقت شوهر، می‌تواند مواردی مانند موارد زیر را در قباله بگنجاند:
سایر شرایط: 1- حق سکنی: که اختیار تعیین محل سکونت را به زن واگذار می‌کند. 2- حق تحصیل 3-حق اشتغال و...
یادآوری:در صورتی که صداق (مهریه) زن ملک غیر منقول باشد باید ملک مزبور مطابق مقررات در دفاتر اسناد رسمی به ثبت برسد.
بعد از ثبت در دفتر اسناد رسمی شماره دفتر و تاریخ ثبت به وسیله سر دفتر و نماینده دفتر اسناد رسمی باید در این صفحه قید و امضا شود.
کاربرد شرایط دوازده‌گانه مندرج در قباله ازدواج
سؤال: آیا صرف عمل نکردن مرد به هر یک از این شرایط می‌تواند دلیلی برای زن محسوب شود تا بر مبنای آن درخواست طلاق کند؟ آیا زن به راحتی می‌تواند طلاق بگیرد؟ یا اینکه کلیه مراحل قانونی طلاق را باید مانند سایر موارد عادی طی کند؟
پاسخ: با تحقق یکی از شرایط دوازده‌گانه و اثبات آن در دادگاه زن می‌تواند با استفاده از وکالت ضمن عقد با مراجعه به دادگاه خانواده و طی تشریفات قانونی از جمله داوری و قطعیت آن نسبت به اجرای طلاق اقدام کند.در پایان هر بند از قباله، زن و مرد خواهان ازدواج، مندرجات موجود در آن بند را امضا می‌کنند.

تذکر: سردفتر ازدواج وظیفه دارد که شرایط مندرج در قباله را مورد به مورد به دو طرف تفهیم کند چرا که شرطی معتبر است که مورد توافق زن و مرد قرار گیرد و به امضای هر دوی آنها رسیده باشد.

---------------------------------------------------------------

نظر شخصی بنده :
در مورد شرط کلی که قانون دهان خودش را با این حق باز و بسته می کند و سرش را بالا می گیرد که ما این حق به این بزرگی را به زن داده ایم تا حقوقش ضایع نشود باید عرض کنم :
فقط به یک شرط زن می تواند ادعای نصف اموالی از مرد را که بعد از ازدواج کسب کرده بکند و آن اینکه:
علی رغم اینکه زن مطیع فرمان همسر خود باشد و از او تمکین کند و با وی رفتار مناسب داشته باشد ، خوشی زیر دل مرد بزند و حوس کند همسر خود را طلاق بدهد... در اینصورت مرد باید تاوان پس بدهد و زن می تواند -در صورتیکه بتواند ادعای خود را در دادگاه به اثبات برساند که همسر خوبی برای شوهر خود بوده و علی رغم این شوهرش می خواهد اورا طلاق دهد- ادعای نصف اموال مرد را –که پس از زندگی مشترک بدست آمده- داشته باشد
حالا من نمی دانم زن بدبختی که دل شوهرش را زده و مرد می خواهد طلاقش دهد چطور در دادگاه باید خوش خدمتی خود را به اثبات برساند!!

در مورد شرط اول :
زمانی که مرد شش ماه به همسرش خرجی ندهد ، زن می تواند ادعای طلاق کند
حال سوال من این است که زن با چه کنتوری خدمت جناب قاضی برسد که چند ماه و چند ساعت و دقیقه است که خرجی نگرفته و صورت خود را با سیلی سرخ کرده ... تازه بر فرض اینکه بتواند به نحوی این ادعای خود را به اثبات برساند باید بعد از اینکه شش ماه خرجی از شوهر خود دریافت نکرده حداقل شش ماه دیگر پله های دادگاه را بالا و پایین کند تا شاید بتواند اگر سند محکمه پسندی داشت طلاق بگیرد.
پس خانم های محترم جانب عقل را بگیرید و از اول بسم اله خودتان کار کنید (البته درصورت رضایت همسرتان)و دستتان را در جیب مبارک خود کنید که اگر شوهرتان خدایی نکرده بی پول شد شما بتوانید عرض اندام کنید.

درمورد شرط دوم:
رفتار بد مرد به حدی برسد که زن بدبختش را به حد جنون برساند و ادامه زندگی برایش ناممکن باشد
آیا فکر نمی کنید این شرط جزو شروط واجبیست که واضح است باید به هریک از زوجین داده شود، نه اینکه زن با التماس از مرد این حق را بگیرد

درمورد شرط سوم:
بیماری صعب العلاج مرد باعث شود جان همسرش به خطر بیافتد
که باز هم از آن شروطیست که باید در شروط اصلی باشد نه شروط ضمن عقد که درحالت عادی زن ندارد

در مورد شرط چهارم:
که باز هم به جنون زوج اشاره می کند که اگر دقت کنیم متوجه می شویم که تکمیل کننده شرط دوم و سوم است

در مورد شرط پنجم:
اگر شغل مرد مطابق با پرستیژ خانوادگی زن نباشد ، زن می تواند طلاق بگیرد
که فکر می کنم از آن شروطی است که زن نمیتواند ادعایی برای اثبات آن داشته باشد

درمورد شرط ششم:
اگر مرد مرتکب خلافی شود که جریمه آن حداقل پنج سال حبس مرد باشد ، زن می تواند تقاضای طلاق کند
که الحق و والانصاف باید غیر ازین باشد؟!!

درمورد شرط هفتم:
اگر مرد مبتلا به بیماری خانمان سوز اعتیاد شود کافی نیست برای اینکه زن تقاضای طلاق کند ، فقط زمانی زن می تواند طلاق بگیرد که اعتیاد مرد به حدی برسد که اثاث منزل را بفروشد و اختلال جدی به زندگی زناشویی اش وارد کند و مثلا او را کتک بزند

درمورد شرط هشتم:
چنانچه مرد بدون هیچ دلیل موجهی خانه و زن و زندگی اش را ترک کند و این زمان به شش ماه برسد که بازهم می تواند مکمل شرط اول باشد

درمورد شرط نهم:
چنانچه مرد مرتکب جرمی شود که به حیثیت زن و خانواده اش لطمه بزند او می تواند تقاضای طلاق کند که در این شرایط این جرمی که به این بزرگی است مسلم است که منجر به حبس مرد می شود و نهایتا با شرط ششم برابری می کند

درمورد شرط دهم:
اگر مرد اجاقش کور باشد که باز هم از آن شروطیست که مسلم است باید به زوجین داده شود و دیگر منت گذاشتن ندارد

در مورد شرط یازدهم:
اگر مرد زن و زندگی اش را بگذارد و شش ماه از او خبری نشود زن می تواند تقاضای طلاق کند که می بینید باز با شرط اول و هشتم برابری می کند
این گونه شروط از همان هاست که دهن قانون را پر می کند که قانون اساسیشان چقدر به زن بها می دهد و در اصل هیــــــــچ!

درمورد شرط دوازدهم و آخرین شرط:
اگر تمبان مرد دو تا شود و حوس زن دیگری کند و زن اول رضایت به داشتن هوو ندهد، زن می تواند تقاضای طلاق دهد
آیا اگر مردی این ماده از قانون را امضا نکند و این حق را به همسرش ندهد بحق است که چنین کند با همسر اولش و زن نتواند دم بزند؟!!

حقوق دیگری هست که در ستون شرایط دیگر سند ازدواج در صورت توافق زن و شوهر قید می شود:
مثل حق سکنی و تحصیل و اشتغال
که باز هم بحق است که اگر مرد به همسرش اجازه ندهد او کار کند و ادامه تحصیل ندهد، زن اجازه این کارها را نداشته باشد.

از نظر بنده تمام این حق و حقوقی که واسه رد گم کنی تحت شرایط خاص به زن داده می شود یعنی کشـــــــــــــــــــــــــک

نصیحت

2009-07-27T15:36:00.004+04:30

نصیحت
مراقب افکارت باش که گفتارت می شود
مراقب گفتارت باش که رفتارت می شود
مراقب رفتارت باش که عادتت می شود
مراقب عادتت باش که شخصیتت می شود
مراقب شخصیتت باش که سرنوشتت می شود
علی (ع)
اگر کسی قراره یک نفر رو سرلوحه زندگیش قرار بده چه خوبه که انقدر آگاه باشه که یک همچین جملات پرمغزی گفته باشه

دلتنگی ها

2009-07-18T16:35:00.000+04:30

چقدر از خیلی چیزها دور افتادم
چقدر از آدم های غیر علی جا ماندم
چقدر دلم روزهای دور گذشته، ساعت های مدام کتاب خواندن، حامی بلعیدن را می خواهد
دلم دوستانم را می خواهد و آن قهقهه های از سر شوق و بی مسئولیتی را
انگار آن روشنک ِ قدیم فاصله گرفته از من و من از او
می خواهم یک دل سیر فکر کنم گذشته را
من خوبم
خوب ِ خوب
بهتر از همیشه و حتی تو را هم کم ندارم
کجاست آنهایی که جا گذاشتم در گذشته و عطش نداشتنشان گلویم را می سوزاند
باید برگردم و بردارمشان
باید کارهای نکرده و نا تمامم را پایان دهم
باید علایقم را سروسامان دهم

فضای مسموم انتخابات

2009-06-07T14:57:00.000+04:30

فضای مسموم انتخابات

جای تاسف دارد این شرایط انتخابات ما
آقایون رجال سیاسی هرشب می آیند حاضر می شوند سر میز مناظره و تند و تند پته های هم را روی آب می ریزند و نوبت آن طرف میزی که می شود پوزخند تحویلش می دهند
آمده اند که بگویند دست به دست هم داده اند که تمام این سالها گندی به ملت بزنند به چه عظمت و خونشان را در شیشه کنند
تا به حال همه می دانستند آقای هاشمی و فرزندانش و بقیه آقایان و آقازادگان چقدر از جیب ملت نوش جان کرده اند ، اما کسی جرات نداشت در رسانه ملی دم از این قضایا بزند
همیشه این مردان غیور در اخلاص کامل ملت را همراهی کرده و حق آنها را ادا کرده اند تا می رسد آن زمان که نوبت انتخابات ریاست جمهوری می شود و آقای احمدی نژاد برای رسیدن به چهارسال قدرت بیشتر, همه را یک شبه لو می دهد و ادای انسانهای مظلومی را درمی آورد که چهار سال با نیت خیر اطرافیانش و ظلم هایی که در حق او و ملت کردند را تحمل کرده و یک شبه خونش به جوش آمده و بی هیچ رعب و وحشتی همه را لو می دهد
با لفظ "بگم ؟ نه ... بگم ؟!"
معلوم است وقتی یکی از کاندیدا هیچ هدفی برای اداره مملکت ندارد و قدرت بیانش در حد "چیز چیز" گفتن است باید به این یکی که در کمال بی ادبی و گستاخی حتی به لو دادن لفظی همسر طرف مقابل(نه خودش) اکتفا نمی کند بلکه پرونده و عکس همسرش را میاورد جلوی چشمش و با الفاظ آمیانه ی بگم یا نگم او را تهدید می کند روی آوریم.
در کسری از ثانیه دودمان یکدیگر را برباد می دهند که چه کسی بیشتر از چه کسی پول ملت را بالا کشیده است تا جلوی دوربین ضایعش کنند و خودشان بازی را ببرند
همه چیز در دوران حکومت این آقایان به بهترین نحو انجام می شود و در زمان حکومت رقیبشان به بدترین نحو
دزدی و رباخواری و وضعیت درام اقتصادی در زمان خودشان به صفر می رسد و در زمان آن طرف میزی به حداکثر
مردم هم در کمال ساده لوحی منتظرند تقی به توقی بخورد و بساط کل کل و شادی برایشان فراهم شود تا بتوانند بهانه ای برای از خانه بیرون زدن و مسخره بازی داشته باشند
همانطور که تا قبل از پخش مناظره ها همه ی ملت بدون اینکه حتی بدانند جناب موسوی چه قیافه ای دارد و آمال و اهدافش چیست سبز پوش شده بودند و سنگ موسوی را به سینه می زدند و بعد از پخش مناظره یک شبه تبلیغات آقای احمدی نژاد چندین برابر شد و موسوی ها جبهه باختند و شمارشان کمتر شد
حالا هم اگر جناب آقای موسوی طرفدارانی دارد یا صرفا برای این است که احمدی نژاد رئیس جمهور نباشد یا برای گل روی رنگ سبز است که موسوی اینگونه نمک گیرشان کرده و در آخر مشکل همیشگی ملت غم زده ی ایران که عقده ی شاد بودن از سر و رویشان می بارد.
در این میان اگر یک نفر غیر ایرانی این فضای مسموم را ببیند بحق است که برای وضعیت نابسامان این ملت بی صاحاب تاسف بخورد.

شب رویا ... شب عشق

2009-05-16T10:04:00.002+04:30

شب رویا ... شب عشق

آن شب رسید و من شدم همان فرشته ای که هیچ کس به گرد پایش هم نمی رسد

همان عروس قصه ها که خوشبوترین گل دنیا را دارد

سکوت در دفتر کار

2009-04-27T16:02:00.000+04:30

در تمام ساعت های کار فقط و فقط عاشق زمانی هستم که جناب مدیرعامل دارد پاسخ ایمیل هایش را روی یک برگه می نویسد و هیچ صدایی ازش در نمی آید و اینجا می شود سکوت مطلق و ما می توانیم به کارهایمان برسیم و مجبور نیستیم صدای گوش خراشش و اردهای وقت و بی وقتش را بشنویم و با بی میلی و پشت چشم نازک کردن اطاعت کنیم
مثل حالا
:)

غلط کردم

2009-04-27T14:53:00.000+04:30

اما حالا که فکر می کنم می بینم هنوز ما کوچکتر از آنیم که بتوانیم حتی با غول بازی مواجه شویم , چه برسد به اینکه ببریمش!
بردن این غول ها فقط می تواند برای بزرگترها خوشایند باشد که روز به روز قویتر بشوند و آدم های بازیشان زیادتر شوند...
ما هم باید سگ دو بزنیم و این مرحله ,آن مرحله کنیم تا شاید روزی بتوانیم مثل بزرگترها قدرت مقابله با اینجور غول های بی شاخ و دم را پیدا کنیم و همرنگ آنها شویم و آدم های جمع کرده را فقط به خودمان روا داریم
چه بازی های مزخرفی هستند این بازی ها!!

غول بازی

2009-04-23T10:24:00.000+04:30

غول بازی

واقعا عجب مراحلی را ازین بازی باید بگذرانی!
حالا تصور کن هر مرحله یک غول دارد به چه سختی که باید بخاطرش کلی بار بسوزی و با غول بازی سروکله بزنی تا بتوانی بعد از کلی زمان ببری اش!
از من می شنوید برای هر مرحله با انرژی کافی وارد شوید و حساب همه چیزش را بکنید
که ممکن است هزار بار ببازید و از دره بیافتید و گاهی اوقات در آب بیافتید و غرق شوید و ازین موش های شاخدار بخوره بهتان و آتش بگیرید , ببازید و از آدم هایتان کم بشود یا حتی ممکن است گیم آور شوید
پس شش دنگ حواستان را جمع کنید و ناامید نشوید
بازی ما که از آن بازی های پر پیچ و خم است , اما غول مرحله های قبل را کشتیم و حالا هم در شرف کشتن یکی از سرسخت ترین غول ها هستیم به اسم غول خانه :دی
دعا کنید غولش دلسوز باشد و زودتر تسلیممان شود
اما کاش که بازی شما راحت تر باشد

آتاری

2008-12-29T14:59:00.002+03:30

آتاری

این سیستم تبریک سال نوی هواپیمایی ایران ایر است

آتاری می دانید چیست؟!!

مناجات

2008-12-13T11:55:00.000+03:30

مناجات
آنجا كه انسان دل بر كف مي نهد و همه جانش مي تپد به امید گوشه چشم خدایش...
من از لحظه ای می گویم که همگان یکپارچه چشم می شوند اشک ریزان، همه دست می شوند رو به آسمان ، دل می شوند زمزمه کنان
چشم که می اندازی بندگیشان را می بینی که فریاد می کنند ، سر که می چرخانی ضجه هایشان را می شنوی که مغفرت می طلبند ... انگار که عرش آسمان خدا هم می لرزد از این عشق خالصانه
براستی معنای آن همه سکوت چیست؟ و من کجای آن سکوت ، به تجدید بیعت ازلی ام همت گماشتم؟!
از میان آن همه عاشق من یکی، عشقم را با کدام آهنگ برای خدایم لالایی کردم!
با کدام لفظ کلامم را با حسین که درود خدایم بر او باد یکرنگ کردم تا مرا به حرمت آبرویش پرکند از عطر خود!
مقرا̋ بأنّّک ربّی! و أنَّ الیکَ مردّی!
سراپای وجودم تعمق می شود وقتی حسین یادآورم می شود:
" بارالها ، تو نزدیک‌ترین کسی هستی که خوانده می شوی و سریعتر از همه پاسخ می دهی و بزرگوارترین کسی هستی که عفو می کنی و بیشتر از همه عطا می کنی و نسبت به شنیدن حاجتها و درخواستها شنواترین هستی... هیچ امیدی غیر از تو نیست، خواندمت پاسخم را دادی، و از تو خواستم عطایم نمودی و مشتاقانه به تو روی آوردم مرا مورد مهرت قرار دادی و بر تو اعتماد نمودم نجاتم دادی و به درگاه تو نالیدم سرپرستی ام نمودی...
و در پایان یا رَبِّ یا رَبِّ یا رَب گفتن ها می ماند و ناله های دل مؤمنانش

لذت

2007-10-27T19:34:00.000+03:30

لذت می دانید چیست؟!
بنده ملذوذم...

سخنی با آقای نویسنده

2007-10-22T16:42:00.000+03:30

سخنی با آقای نویسنده

وقتی داشتم آرشیو ِ دو،سه سال پیش رو می خوندم دیدم هیچ ردپایی از اون وبلاگ با اون همه مطالب ِ به روز و مخاطب های جورواجورش نیست و انگار نویسندش پیر شده باشه یا حتی بزرگ!
گیریم نویسنده هه یه گوش ِ شنوا پیدا کرده باشه واسه گفتن ِ حرف هاش!ولی تکلیف ِ اونجا چیه که انگار درش پلمب شده و دیگه تووش هیچ انرژی ای نیست !!
این ننوشتن ها واسه بی حوصلگی ِ نویسنده هم که باشه،خب بی‌برو‌برگرد تقصیر می تونه فقط از یک نفر باشه و فکر هم نمی کنم اون یک نفر راضی باشه کلی حرف ِ به‌دردبخور توو ذهن نویسنده خاک بخوره و نوشته نشه و کلی هم خواننده دربه‌در بشن و یک ماه ِ تمام هربار وبلاگه رو باز می کنند چشمشون به نوشته ی یک ماه پیش بیافته و سوالاتشون بی جواب بمونه!
خب پس آقای نویسنده،لطفا مثل ِ اون موقع ها بنویس دیگه!!!
همه منتظرند!

2007-10-22T00:43:00.001+03:30

پائیز ِ اینجا کجا و پائیز ِ آنجا کجا!!

2007-10-20T16:09:00.000+03:30

خب چی کار کنم اینجا نمی شه به دی وی دی گفت دِ فاو دِ
به فولدر نمی شه گفت اُردنر
جلو یکی به سی دی پلیر بگی تس ِ دِ پلیر حالیش نمی شه
ام پی تری پلیر هم که از نظر ِ هیچ کس ربطی به ام پ ِ دقای پلیر نداره
در نتیجه مجبور می شی از همون واژه های انگلیسی(با لهجه ی فارسی) استفاده کنی
نتیجتا اگر یه زمان یکی از آلمان بیاد جلوی خودت بگه تسوم بای اشپیل:تس ِ دِ رُم یه جوریت می شه!!!

آغوش تو

2007-10-07T17:39:00.000+03:30

آغوش تو

و رسید زمانی که دیگر توصیف نتوان کرد
وصف ِ آن همه عطر ِ آغوش،وقتی متعلق به توست
و لبهای تو و آن اتفاق ِ پابه ماه
من از وصف ِ تمنای وجودم دم می زنم،وقتی عشق امانم نمی دهد
و از آینه های توو به توو که ما را تا بی نهایت،کنار ِ هم نمایش داد
من از نگاه ِ تو که چشمانت را بقل بقل شیشه ای می کند صحبت می کنم
از دستانی که بغض ِ مرا در آغوش می کشد و مرا در من می میراند
دست هایی که گرمایش شفا بخش است
همان دستانی که قلم ِ خدا خط ِ عمر و چه و چه را رویش آنچنان نگاشته و پیوند زده تا بهانه ام شود برای لمسشان
من از نجابت ِ نوازش های تو می گویم،وقتی ...
...
نه،... دیگر واژه ای در وصف ِ مهربانی ات نمی گنجد!
توان ِ گفتنم نیست!

ماه تاب

2007-09-30T16:26:00.000+03:30

شب هنگام
من و تو و حضورمان زیر سایه سار ِ بید مجنون
ابر است و باد و نور ِ ماه تاب و عطر ِ احساس
کیو کیو می کنی و بنگ بنگ می کنم!
تجربه می کنیم بوسه را،عشق را...
لبخندی نثار می شود
و امنیت جاریست...
به اسم ِ عشق و به کام ِ ما
می شود حاصل
خ و ش ب خ ت ی
چه صفایی دارد!!

دانشگاه

2007-09-16T12:49:00.000+03:30

شاید ذوق و شوق ِ ورودی های جدید دانشگاه، وقتی چند و چون ِ این رشته رو ازمون می پرسیدند!
شاید حال و هوای ماه رمضون که مستم می کنه!
شاید حال ِخودم...
من رو به راهروی دانشگاه کشوند
هر قدم برابر بود با مرور ِ خاطرات ریز و درشت ِ نه چندان دور
مثل فیلمی که پایان نداشته باشه
جای من دراین میان کجاست!!

و حاصل بغضیست، نه ازسر ِ اندوه!

نازنین عروس

2007-09-13T16:26:00.000+03:30

علی رغم ِ اندک تغییر،صدایش برایم آشنا بود
کمی بیشتر از همیشه رنگ ِ سنگینی و وقار به خود گرفته بود
اما مثل همیشه آرام و متین
خوشبخت باش عروس ِسفید پوش ِ زیبا روی...

اینجا ایران است!!

2007-09-09T12:46:00.000+03:30

اینجا ایران است!!

شاید روزهای بارانی قانون ِ خط ممتد لغو باشد...

2007-09-04T13:34:00.000+03:30

اسمش "نازی" ست
قدیمی ترین دوست ِ من
هدیه ای که به محض ِ ورود به دنیا گرفتم
تبلور ِ یک دنیا خاطرات ِ شیرین کودکی
دوست می دارمش همی

چرخ

2007-09-02T15:59:00.001+03:30

دستم را می گیری و پرنسس وار در حضور تو چرخ می زنم...
غرق ِ لذت می شوم و لبخند می زنی!
خوشا به حالمان...
(:

سرباز وظیفه

2007-09-01T20:25:00.000+03:30

پسرک سرباز ِ وظیفه است!
پسرک وقتی می خواست برود اشک هایش جاری شد و از دلتنگی اش گفت!
طفلک پسرک!
خداوند به همراهت پسرک ِ مهربان ِ مادر!

تقدیم به تو که بهترینمی

2007-08-30T20:08:00.000+03:30

تقدیم به تو که ...

جنگ برسر عشق

2007-08-21T11:47:00.000+03:30

"آدما برای بدست آوردن چيزی که می‌خوان دو تا راه دارن
يا بجنگن
يا صبر کنن
من وقتی مي‌جنگم که هم نيروی کافی داشته باشم و هم بدونم برنده می شم
هر آدم عاقلی اين کار رو می‌کنه
الان که عاشقم،
هم دارم با خودم و هر چيزی که يه زمانی اصلاً فکر نمی‌کردم پا رووش بذارم می‌جنگم
و هم دارم صبر می‌کنم"

2007-08-18T16:00:00.000+03:30

سياه جاي خودش را به سپيد مي دهد
دختركِ سياه نشين خداحافظي مي كند و اين يكي دخترك ِ‌ روياها،مي نشيند دراين شهر ِ‌سپيد
دست زير چانه مي زند و نگاهش به تك گفته هايم است
لبخند ِ كمرنگش گواه ِ امنيت است
سپيدي ِ‌ دنياي اطرافش گواه ِ آرامش
با من است و من با او
و او كه من را كنار ِ‌دخترك نشاند و قالب مرا دراو گنجاند،
كه خود صاحب آرامش است و هرچه سپيديست
که سرپا خوبی ست و زلال
که وجودش آسایش خاطر را سبب می شود و بس
که عطر ِ وجودش یافت نشدنیست
که طمانینه ی قلبش روحم را نوازش می کند

سپاسگزار اويم

Model

2007-07-22T16:27:00.000+03:30

اشك عشق

2007-07-19T01:21:00.001+03:30

كنج حمام خانه مان،جان می دهد برای زانو در آغوش گرفتن و های های گريه كردنی كه كسی صدايش را نشنود

سوگند نامه

2007-07-15T17:38:00.000+03:30

به نام خداوند خرد

سوگند مي خوريم به آفتاب و نور كه حقيقت زبان در بازار مبريم و آموخته به كالا بدل نكنيم.

ما در اين جا سوگند می‌خوريم زبان و جوهر مردمی آن را جز درراه بساطت فرهنگ بشری به كار نگيريم و چهره‌ی زيبايی آن را از برای پاره نانی به سياهی نيالاييم.

ما سوگند ياد مي كنيم كه از پاكيزگی و طراوت از آيين مندی زبان و كلام دفاع كنيم و سخن مردم به بازی نگيريم چراكه كلام و زبان و فرهنگ خانه مردم است.

ما اينجا در پيشگاه خداوند سوگند می خوريم جان و جواهر زبان را به ناچيز نفروشيم و به فرهنگ انسانی همه اقوام،ملتها و مردم جهان وفادار بمانيم.

ما دست سوگند فراز می كنيم و عهد مي بنديم كه آبروی جهان براي نواله اي ناچيز بر زمين نريزيم و به انسان و حق ساری و حقيقت جاری وفادار بمانيم.

بادا كه چنين باد

2007-07-03T00:39:00.000+03:30

اندر باب لیسانسیه شدن !
من نيز توان ِ‌تكذيب كردنم نيست!
ولي مي رسد آن روزي كه اين ليسانسيه ي خوشبخت بنشيند پشت ميز ِ كارش و آن يكي كه تازه ويار ِ‌ليسانسيه شدنش در شرف اود است،سربالايي ِ زعفرانيه را در زمستان با آنهمه يخبندانش بالا و پايين كند،آن هم فقط براي چسمسقال واحد!!!
اينجاست كه من سرم را بلند مي كنم و مي گويم يك بار براي هميشه،يك مرحله از تو جلوترم!
:D:D

من،تو،خانه مان!

2007-07-01T19:12:00.000+03:30

من،تو،خانه مان!

هر چه هست همان حس ِ‌خوشبختيست و ديگر هيچ!
هماني كه وقتي دچارش شوي لحظه ها را كم مي آوري براي بلعيدن ِ‌هر چه آنچه لذت در دنياست!
من و تو "ما" مي شويم و باور مي كنيم كه مي مانيم
آنوقت است كه هر چه در وجودت داري را رو مي كني براي تقسيم،بهتر بگويم،براي تقديم!
ديگر حالاست كه مي تواني بگويي اين خانه،خانه ي ماست
اينجا اتاق خواب ِ‌خانه ي ماست
آنجا درب ِ‌خانه ي ماست
آن يكي آشپزخانه ي خانه ي ماست
اين يكي پنجره ي خانه ي ماست
اين تويي كنار ِ‌من
تو كه در اين كلبه اي كه نرده هاي سفيدش روح از تنم جدا مي كند كنار ِمني
تو كه جاي جاي ِ اين خانه را با من همقدم مي شوي تا بگويي ...
هستي كنار ِ‌من،تا هميشه...
اين مي شود كه وقتي چشم باز مي كني پر از لذتي،مملو از انرژي
نيرويي تو را ازجا مي كند،عشقت را صدا مي زني،مي خندي،مي خنداني!

2007-06-21T14:41:00.000+03:30

صدايش را كه مي شنوم ديگر توان ِ‌نفس كشيدنم نيست!
دستانم به لرزه مي افتد
گوشه ي چشمانم تر مي شود
پلك دلم مي پرد
دلتنگ مي شوم
به عرش مي روم!
حامي ام مي شود،برايم لالايي مي خواند...
پ.ن:تو كه بيدار ِ‌بيداري/بگو از شب چه مي داني!!

2007-06-17T22:55:00.000+03:30

حضورش را نظاره گر باش!

به من چيزي بگو از عشق

2007-06-16T18:09:00.000+03:30

به من چيزي بگو از عشق
ازين حالي كه من دارم
من از احساس ِ شك كردن
به احساس تو بيزارم
تو هم شايد شبيه من
توو اين برزخ گرفتاري
تو هم شايد نمي دوني
چه احساسي به من داري!

2007-06-09T15:06:00.000+03:30

آشپزخونشون چقدر شيكه!
:D

آخرين روز تحصيل

2007-06-03T20:30:00.000+03:30

آخرين روز ِ‌تحصيل
امروز هم يكي از همان آخرين هايي بود كه وقتي قرار شد اسمش به رسم تبديل شود دلم خيلي گرفت
حالا ديگر نه تنها حرف هرروز است و هنوز،از ِ‌ديروز هم حرفي به ميان آمده
بهتر بگويم:از آنهمه ديروز
حالا ديگر فقط مي توان مرور كرد و لبخند زد
مي توان هرآنچه حاصل ِ اين همه روز است را بخوبي به زبان آورد و از روزي ياد كرد كه "تس" گفتن برابر بود با سوژه ي كلاس شدن
فقط حالاست كه مي تواني بشماري آن همه خاطرات ِ‌ريز و درشت ِ‌سالهاي سپري شده را و بخندي از ته دل
مي تواني با هرآنچه كه ديدي و شنيدي ياد كني از يك مشت خاطره ات با ياران ِ‌روزهاي تنهايي
شايد فقط حالاست كه مي شود به شب بيداري ها و دلهره هاي امتحاناتت بخندي
تنها حالا مي شود وقتي ياد مي كني از گذشته خنده اي كني كه بغض امانت ندهد
حالا دست دوستِ خوبت را كه مي فشاري مي فهمي كه قرار است چقدر دلت برايش تنگ شود
حالا فقط و فقط مي تواني دستت را بلند كني و براي همه شان دست تكان دهي و بگويي:يادش بخير!

2007-05-19T22:38:00.003+03:30

از همان شب هاي روشن
از همان ها كه حامي مي شود علاج ِ‌درد و تنهايي مي شود مرهم ِ‌بغض
انگار كسي يا چيزي خواست تا اينگونه شروع شود و ادامه پيدا كند
خودم نبودم كه با تو بود!
راه مي آيم،راه مي آيم و راه مي آيم
دردناكم كه باشم!لذت مي برم!
راه مي آيم!
مي بينم،مي بويم و نظاره مي كنم!
سرم گيج مي رود،انگار كه بارها دور ِ‌تو چرخيده باشم!
روحم به درد مي آيد وقتي خودم را به زور كنارت مي چينم!
آينه را كه نگاه مي كنم چيزي غير از آن پاكي و پاكيزگي مي بينم
لكه اي كه با دست پاك نمي شود!
حتي دست ِ‌تو!
از ميان اين همه،سفيد ترين را برمي دارم و همينطور نمناك مرهم ِ‌چشمانم مي كنم
سياه است
واي،سياه!
شانه موهاي خيسم را نوازش مي كند!
خسته ام
خسته
سرم قدر ِ تمام ِ‌لحظات ِ‌دوري و جدايي دردناك است
دلم قدر ِ‌تمام ِ آنچه كه از تو نمي دانم گرفته!
چشمانم كم سو شده!
مي خواهم بگويم … نمي توانم …
نمي خواهم بگويم … نمي توانم …

2007-05-19T22:38:00.002+03:30

درست همان وقتي كه مي خواهم به تو بگويم كه دلم گرفته،تمام مي شوي!

2007-05-19T22:38:00.001+03:30

قدر دانستن!
من كنار ِ‌تو آرام مي نشينم و تو قدر ِاين مني كه كنارت آرام،آرام گرفته را نمي داني!
تو به من نگاه مي كني و من نگاهت را بت مي كنم براي تمام لحظات ِ‌نبودنت!
من رويم را به آفتاب مي كنم و نوازش مي طلبم!
تو چين و واچين ها ي ظاهرم را بهانه مي كني!
تو مرا به شادي دعوت مي كني!
من تو را به اخذ ِ‌تصميم!

2007-05-19T22:38:00.000+03:30

بهاي اين دوست داشتن را تو مي پردازي يا من!
تو كه خواب‌ ِ‌مرا مي بيني و به بد تعبير مي كني يا من كه پايم زير ِ‌يك خروار آب هرروز مي سوزد!
تو كه نگاه ِ‌پاكت پر از معناست يا من كه بي تاب ِ‌ديدن ِ‌توام!
تو كه نمي تواني دل بكني يا من كه نگران تر از هميشه ام!
تو كه مانده اي در كار ِ‌زمانه يا من كه مي خواهم براي تو باشم!
تو كه تمام ِ‌وجودت حواس مي شود و به حرف‌ِ من پرت مي شود يا من كه گيجم كه هرلحظه كجاايستاده ام!
تو كه انقدر مهرباني بپايم مي ريزي يا من كه از اشتها رفته ام!
تو كه مرا دوست داري يا من كه تو را دوست دارم!!!

عادت

2007-05-09T18:00:00.000+03:30

اين عادت كردن هم درجه بندي داره ها!!

رينگ

2007-05-08T19:53:00.000+03:30

برعکس ِ کلی از آدم های این زمانه که تعهدشون رو به قیمت هویج می فروشند،قدیمی ترها براش ارزش بیشتری قائل بودند...
لذت بردم وقتی نشانه ي تعهد رو در دست ِ این خانم مسن و ناتوان دیدم
و فکر کردم چقدر باید برای عشقش ارزش بگذاره که هنوز حلقه توو اون دستای پینه بسته و چروک خورده ی زیباشه!
چه خوبه که آدم پایبند ارزش های زندگیش اونطور که شایستشه باشه!

یک سال گذشت

2007-05-06T00:07:00.000+03:30

یک سال گذشت
به راحتی گفتن یک و به سختی ِ تحمل ِ این همه مصیبت
تو را به بنده های مخلصت،تو را به پیر و پیغمبرت،تو را به اسمت قسم مصیبت را بر او بس بدار
اگر نه،به من بگو که وقتی به آن بی گناه ِاشک ریزان ِ بی رمق می گویم صبور باش و می گوید تـــــــــــا کی...
بدانم در جوابش چه باید بگویم!

پ.ن:یاد ِ آن همه مهربانی ات همیشه در خاطر ِ ما جاریست...
روحت شاد

به تو تکیه می دم

2007-05-02T18:24:00.000+03:30

نبودی نبودم
تو هستی که هستم
به تو تکیه می دم
تو رو می پرستم
به تو تکیه می دم
تو رو می پرستم...

سبز

2007-04-30T20:54:00.000+03:30

رنگ سبز،رنگ تو

چشم که می چرخانی سبز می بینی و سبزی
و این همه سبز از وجود ِ تو رنگ می گیرند!
رنگ بباز،عطر ِ رنگت آرامم می کند
سبز ببار،بار ِشَت نوازشم می کند
...

وطن

2007-04-26T14:07:00.000+03:30

وطن

وطن یعنی جای ناامن
وطن جاییست که پلیس هایش رعشه به تنت می اندازند،دست رویت بلند می کنند،ناسزا می گویندت
وطن یعنی زندان
رنگ ِ وطن سیاه است
معمولا بوی اسارت می دهد
وطن یعنی کابوس،یعنی ترس،خفقان...

پ.ن:واژه نامه هایتان را تغییر دهید.

2007-04-20T23:52:00.001+03:30

دلتنگی
می رسد زمانی که دل ِآدم اندازه ی تمام ِ نداشته هایش می گیرد!
انگار که چوب خط ِ زندگی ات پر شده باشد و فقط برای دوره کردن خوشی ها وقت داشته باشی
این ماسک ِ لعنتی که روی صورتت جا خشک کرده هم که بابت ِ هر تک لبخندی چروک می خورد
و پلک که می زنی غم چکه می کند و خستگی...
وای اگر نتوانی این خستگی را با کسی تقسیم کنی
دیگر از تو هیچ نمی ماند...

2007-04-18T22:20:00.000+03:30

عروس ِ کم توقع!!!
هزار و سیصد و شصت و دو عدد سکه ی تمام بهار آزادی(معادل ِ دویست میلیون و خورده ای...بیا وردار و ببر خیرش رو ببینی...البته زیاد قیمتی هم نداره!)
کل ِ جهیزیه ی عروس بعنوان ِ شیربها(چشمش کور دندش نرم...وظیفشه خب!)
ده میلیون تومان بعنوان ِ پشتوانه ی آینده ی عروس(خب اومدیم و فردا داماد بیکار شد،خانم از کجا بیاره بخوره!!)
حق طلاق(وقتی بگذاریش کنار ِ این شرایط خووب می فهمی واسه چی می خوادش)
حق کار(گرفتنش کلاس داره،مخصوصا جلو در و همسایه)
سند ِ یک دستگاه آپارتمان به اسم ِ عروس(فقط از نوع ِ منگوله دارش باشه لطفا)
جشن ِ عروسی ِ مجلل(با این شرایط ِ کم این رو هم نمی خواد مجلل بگیره!!)
ماشین،از پژو به بالا(دخترشون اصلا از بچگی تو ماشین بزرگ شده...حالا مگه بدون ماشین می شه!!)
سرویس ِطلا برای عقد محضری(حتما سرویس باشه ها!هرچقدر هم طلاش زردتر باشه و گنده تر بهتر...مثل همون انگشتر نشونه)

داماد برای بدست آوردن ِ این دختر با این شرایط کماکان مشغول ِ دست و پا زدن است...
باور کردنی نیست اما حقیقت دارد!

پ.ن:خانواده ی عروس به هر کس که شرایط ِ جدیدتری بهشان پیشنهاد کند که بتواند داماد را بیچاره تر کند جایزه می دهد.بشتابید...

2007-04-17T00:33:00.000+03:30

گاهی لذت هیچ چیز با قدم زدن در هوای این روزهای خیابان ها برابری نمی کند
گاهی در کنار ِ کسی انقدر آرامی که لبخند امانت نمی دهد
گاهی عشق را که می بینی دلت پر می زند برای عاشق بودن
گاهی دلت می خواهد دستانت را به پهنای وجودت بگشایی تا حتی یک قطره ازین بارانِ خدایی هدر نرود…

حلقه

2007-04-10T22:32:00.000+03:30

مغازه های طلا فروشی رو یکی یکی نگاه می کردیم که خانم حلقه شون رو انتخاب کنن
تصمیم نداشتم توو انتخابش دخالت داشته باشم
گفت:به نظرت کدوم قشنگه؟!
یه حلقه ی سفید ِ خیلی ظریف که بدجور بهم چشمک می زد رو نشونش دادم
گفت:نه،دوست ندارم...
خودش یکی ازین زرد گنده ها که روش پر نگینه و دست کم دو تا بند انگشت رو پر می کنه رو نشون داد که زمین تا زیرزمین با اونی که من می پسندیدم فرق داشت و گفت:مثلا این تیپیا...می خوام انگشتم رو پر کنه.
گفتم:زرد؟!!!
گفت:آره،مامانم گفته!!!
یه نگاه بهش می کنم،یه نگاه به داماد و زندگی ِ بی دغدغه ای رو براشون آرزو می کنم!

پ.ن:خداوند آخر و عاقبت ِ این جوونها رو ختم ِ به خیر کنه!

2007-04-05T12:47:00.000+03:30

بدون شرح !

2007-04-04T14:02:00.000+03:30

وقتی از درد اشکات جاری می شه،به خودت می پیچی و می لرزی
تازه ارزش ِ تک تک ِ لحظه های سلامتی رو می فهمی!

Mein Gott,helfen Sie mir!

2007-03-30T00:05:00.000+03:30

امروز همان 9 فروردین است
من همان روشنکم

تاریخ تکرار می شود
...

جایتان خالی!

2007-03-21T02:55:00.000+03:30

سلام استاد
استاد،دلمان برای روح بزرگتان تنگ است
دلمان برای انگشتان ِ هنرمندتان
برای هارمونی ِافکارتان تنگ است
ملودی های نا تمام بدجور سراغتان را می گیرند
جایتان بد خالیست استاد
نت ها رنگ ِ ماتم به خودشان گرفته اند
آخر دیگر استاد بیات ی نیست که رنگ و بو دهدشان
استاد،امسال اولین سالیست که از حضورتان خالیست
و یادتان همیشه در خاطر ِ ما جاریست
روحتان شاد...

2007-03-19T17:09:00.000+03:30

حالا ایندفعه بختک ِ LACOSTE شدم
گرچه از آرمش زیاد خوشم نمیاد!

شمع و دوستی

2007-03-18T22:19:00.000+03:30

به سرعت ِ نور
با تک جرقه ای روشن می شود
گرمایش روشن ات می کند
لذت می بری
آرام می شوی
خسته که شدی
هر چه فوت می کنی باز شعله ور می شود
اما اینبار دیگر کلافه ات می کند
اینجاست که باید تا ته ِ خط بسوزی و بسازی
چون دست بردار نیست
نه خودش،نه خیالش!

به تو عادت کردم

2007-03-17T14:38:00.000+03:30

به تو عادت کردم

آمدنت را تبریک نگفتم
حالا که می خواهی دور شوی چطور بدرقه ات کنم!
خوشحالم که فقط عادت ها را شنیده ای و بس!
آخر تجربه اش عذابت می دهد
هان،تو همان غول ِ مهربان شدی و من همان دخترک ِ غرق ِ نیاز
و تو ندانستی که صحبت از حرف ِ دل که می شود
دیگر نوشتن و گفتن نمی شناسد که بخواهد سخت و آسانش کند
و من تنها امیدوارم این پسر ِ قصه ی ما این بار دختر ِ رویاهایش را همانی بیابد که باید!

روز زن

2007-03-09T00:44:00.000+03:30

هشتم مارس

براستی این روز من است که باید تمام بدنم از ترس و ناامیدی لحظه به لحظه به رعشه درآید
و حسرت ِ یک بار شنیده شدن را بغض کنم!

اشعار بی قهرمان

2007-02-26T00:04:00.000+03:30

تکلیف ِ این همه اشعار ِ بی قهرمانِ من چیست!
گفته بودم دردم می آید از این همه بی تویی
نگفته بودم!
چرا کسی پیدا نمی شود تا بنشیند اینجا،پهلوی من،که نگاهش کنم،که صدایش کنم،ببویمش
که چشمانم را ببندم و غرقه شوم در وجودش
که بخاطرش بخندم،که بخاطرش بمیرم
که دوستش بدارم
هی،با توام،چرا فریادم را نمی شنوی!
تنهایی خسته ام کرده
چرا نمی آیی که برایم بگویی از امروز،فردا و فرداها
که گوشم را پر کنی از نوازش لالایی هایت
تنم سرد است
بغضم گرفته
چرا نمی شنوی!
چرا نمی آیی تا آغوشت را آرامگاه ِ خستگی هایم کنی!
که پریشانی هایم را تحمل کنی!که دوستم بداری!
چرا نمی آیی که بغضم را تماشا کنی
اشکم را ببوسی
دستم را بگیری و فریادم کنی!

2007-02-22T20:59:00.000+03:30

پسر است و کتانی اش!!!

پای تلفن از کتونی ِ طرف برام صحبت می کنه که مارک داره و درست حسابیه
بعد خودش می گه این رو گفتم که عاشقش بشی
می گم تو می دونی چی باید بگی که ازش خوشم بیاد ها!
با خودم فکر می کنم حق داره خب
خودم بهش گفتم که من پسرها رو از کفش و ساعتشون می شناسم...

2007-02-19T00:03:00.000+03:30

حالا مهتاب با سرعت غریبی تا دوردست ها،تا مرتفع ترین قله های هستی بالا می رود و مرا میان ترس و تنهایی و غربت و سیاهی و
سکوت و خاطرات ِ غبارگرفته و قلم هایی که فقط سیاه می نویسند و خط کش هایی که فقط تکه تکه می کنند و کتاب هایی که فقط گیج می کنند،تنها می گذارد.
آخ،چه طوفان سردی!کسی مرا با چادر گل دار سفیدی بپوشاند.

"چند روایت معتبر"-مصطفی مستور

valentine!

2007-02-14T17:09:00.000+03:30

هوای دونفره!

آدم نمی دونه سال ِ دیگه همین موقع کجاست و تو چه موقعیتیه!
مثل ِ مونا که پارسال روز ِ ولنتاینش زیر ِ بارون با دوست پسرش،سپهر،سپری شد و امسال با شوهرش،داوود.
مثل ِ خیلیای دیگه
کی می دونه کِی این عشقه به سراغش میاد و کِی قراره ازش دست بکشه!
قرارم نیست کسی بدونه
ولی اینا یه بهانست
واسه دوست بودن و دوست داشتن

همیشه بهترین روزها روزهای بارونین
و اونایی که چتر رو سد می کنن برای دوری،بی سلیقه
خیلی وقته فقط دوست دارم عشق ِ آدمارو ببینم و لذت ببرم
به این ترتیب قصد کردم امروز رو قدم بزنم و ببینم و بشنوم و لبخند بزنم
امروز قرار نبود زیبا باشم
قرار بود زیبایی هارو ببینم
ولی...
هوا خیلی خوبه
از من بپرسی می گم حال ِ بدم بخاطر ِ همین هواست!
جوون باشی و بری تو این هوا طوریت نشه!
آدما قشنگن

عشق ِ آدما هم مقدس
کسی نمی دونه سال دیگه قراره باشه یا نمونه!
هوا بدجوری هوای دونفرست!

2007-02-10T23:17:00.000+03:30

روز ها حالم بد است

شب ها بدتر

نمی توان نفس کشید

راه ِ نجاتی نیست...

بی تو بودن!

2007-02-07T11:37:00.000+03:30

مگر چه شده که همه همت گماشتند تا تو را بیاد من بیاورند!
زمزمه ات را بیادم بیاورند وقتی می گفتی:
هر چند پیر و خسته دل و ناتوان شدم
هرگاه یاد روی تو کردم جوان شدم
لبخندهای بی پروایت،حضورت را بیاد من بیاورند!
تابوت سیاه،اشک های بی وقفه ات،سنگینی سکوت ِ بعد از تو را
بوی عطر تنت،نگاهت را بیاد من بیاورند!
یادت که هست!من ِ بی تو را چه دور می دیدیم!
چه ساده؛چه زود تمام شدیم!
مثل فاصله ی جرقه تا آتش،مثل زمان بین زندگی تا مرگ،بغض تا گریه...
نه،تویی دیگر نمانده
قایق بی سرنشین ِ ما خیلی وقت است دریا را به مقصد ِ ناکجاآباد می پیماید
و من تمام دلتنگی ام را سبد،سبد مسافر ِ قایق کردم و بدرقه اش
گره های سرنوشتمان را که در تار و پود ِ هم رخنه کرده بود باز کردم
من،آخرین نفس هایی که به عشق ِ تو به شماره در می آمد را گوشه کنار این شهر چال کردم
دیرزمانیست که زندگی روی ِ دیگرش را نشانم داده
روی بی تو بودن را...

2007-01-27T15:52:00.000+03:30

من می دانم گریستن ِ مردی برای چشم های معشوقه اش یعنی چه!
همان طور که می دانم حدس ِ یک گل پشت ِ دیوار برای دخترک چه معنایی دارد...
می دانم چطور می توان خون شد و در رگ ها جاری شد.
من خوب می دانم هر روز ِ عاشقی را از خدا اجازه گرفتن چه طعمی دارد.
گرچه هنوز ندانستم جواب ِ روزهایم را چه بدهم،"نرو" گفتن های عاشق را درک کرده ام.
رفتن های بی خداحافظی را دیده ام.
جاری ِ اشک ها را خوب بلدم.
سرودن ِ اشعار ِ قهرمان دار را می دانم.
نگاه داشتن ِ خاطرات را نگاه داشته ام.
خوب های آرزو را شنیده ام.
من،حرمت ِ لحظه ها_خیره های عاشقانه را دیده ام.
غسل خداحافظی را چشیده ام.
طعم ِ تلخ ِ رها کردن ِ دست ها را تاب آورده ام.
رضایت به خیال ِ معشوق را خواب دیده ام.
زخم های لا علاج را دست و پنجه نرم کرده ام.
من می دانم
من خوب می دانم به مردی که پشت یک دیوار چشم های معشوقش را گریه می کند چه می گذرد!
خوب می دانم در دل ِ دخترکی که حدس ِ گلی پشت دیوار را می زند چه غوغاییست!

2007-01-20T16:04:00.000+03:30

2007-01-05T01:21:00.000+03:30

2006-12-27T23:35:00.000+03:30

خشونت عليه زنان

2006-12-26T18:25:00.000+03:30

شب،در تاریکی ِ مطلق
دراز که می کشم،با زیر سر گذاشتن دستها
چشمانم یک مشت ماه و ستاره می چیند
نزدیکند به من
دست که دراز می کنم همه شان در مشت می آیند
سکوتیست آرامش دهنده
فقط عصار است که می گوید:
"وقتی که خوابی نیمه شب ترا نگاه می کنم
زیبائیت را با بهار گاه اشتباه می کنم
از شرم سرانگشت من پیشانیت تر می شود
عطر تنت می پیچد و دنیا معطر می شود
گیسویت تابی می خورد می لغزد از بازوی تو
از شانه جاری می شود چون آبشاری موی تو
چون برگ گل در بسترم می گسترانی بوی خود
من را نوازش می کنی بر مهربان زانوی خود
آسیمه می خیزم ز خواب تو نیستی اما دگر
ای عشق من بی من کجا تنها نرو من را ببر
من بی تو می میرم نرو من بی تو می میرم بمان
با من بمان زین پس دگر هر چه تو می گویی همان
در خواب آخر عشق من در برگ گل پیچیدمت
می خوابم ای زیباترین در خواب شاید دیدمت"

نجوا می کنم
من بی تو می میرم بمان
من بی تو می میرم نرو
ای عشق من بی من کجا
من بی تو می میرم بمان...

ستاره ها کمرنگ می شوند،وقت ِ رفتن ِ اوست.
چشمانم را می بندم تا کمرنگ شدنشان را نبینم.دور شدنش را.
من بی تو می میرم بمان...
و دیگر هیچ

پ.ن:این شعر از آلبوم ِ جدید ِ عصاره به اسم ِ "نهان مکن".اسم این شعر خواب ِ آخر از شاهکار بینش پژوه ِ و با صدای عصار و آهنگسازی شهرداد روحانی در ارکستر سمفونیک لندن اجرا شده. قشنگه.پول نداشتید هم قرض کنید بخریدش.

بازی و مایه ی ننگ در حد ِ مرگ

2006-12-25T01:14:00.000+03:30

بازی و مایه ی ننگ در حد ِ مرگ
پیش ننگ:وقتی فهمیدم جریان چیه اولین حسی که بهم دست داد این بود که دارم پرزنت می شم و باید وظیفم رو به نحو ِ احسنت انجام بدم و چند نفر برای این دستم و چند نفر برای اون دستم انتخاب کنم.
این سیستم ِ پرزنت کردن و پرزنتوری انگار توو خون ِ همه ی ملت هست.
حالا نمی شد من رو تو قسمت ِ تعریف ِ شاهکارهای خوب بازی می دادید!آبروریزیه بابا.
چی بگم،از کجاش بگم!
اول.من چون فرزند ِاول ِ خانواده ام و توو موقعیت های مختلف هی توهم ِ ارشدیت و مرشدیت بهم دست می ده،مدتی بود که متوجه ِ چت کردن ِ خواهرم با یه آقا پسری شدم که اتفاقا پسره رو هم می شناختم و ازش بدم که نه،متنفر بودم.واسه همین پسوردِخواهره رو بطور ِکاملا نامحسوس برداشتم(دزدیدم) و دور از چشمش می رفتم توو مسیج آرشیوش و آمار می گرفتم که چی گفته چی شنیده!بعد از یه مدت دیگه خسته شدم و عوض ِ حل کردن ِ مسئله،صورت مسئله رو پاک کردم.بگم چی کار کردم؟!رووم نمی شه آخه.پسورش رو عوض کردم و بهش نگفتم.یعنی یه جورایی حکش کردم و اون آیدیش تا ابد به درک واصل شد و جالب اینجاست که وقتی فهمید و کلی ناراحت شد،باهاش همدردی هم کردم.تقصیر رو هم انداختم گردن ِ اون پسره که خواهرم ازش بدش بیاد.حالا هم در حد ِ مرگ عذاب وجدان دارم چون هرچی فکر می کنم پسوری که گذاشتم رو یادم نمیاد که جبران کنم.
دوم.هروقت پسری با من راجع به عدم ِ امکان ِ بی جنبه بودن ِ دخترها در مورد ِ دوستی بدون فکر به ازدواج(از طرف ِ دختر) صحبت کرده،کلی خودم رو در حد ِ مرگ شاکی نشون دادم که نه و این طوری نیست و کلی مدافع ِ حقوق ِ دخترها شدم.ولی الان می خوام اعتراف کنم که نه تنها اکثر ِ غریب به اتفاق ِدخترها بلافاصله پس از دوستی با پسر به فکر ِ ازدواج هستند بلکه به این هم فکر می کنند که بچه شون چه شکلی می شه و اسمش رو چی بگذارند!راستش خودم هم جزو ِ همون اکثریت هستم که به بچه که نه ولی تا حدودی به توهم ِ ازدواجش فکر می کنم.چیه خب!!!
سوم.توو خونه ای که من از بدو ِ تولدم بمدت ِ چندین سال زندگی می کردیم یه همسایه داشتیم که طبقه پائین ِ ما می شستند و خانواده هامون در حد ِ مرگ با هم جور بودن و همش با هم مسافرت می رفتیم و خونه ی هم بودیم.اینا یه پسر داشتند به اسم ِ علیرضا که همسن و با هم حسابی جور بودیم.چون ما از بازی کردن با هم سیر نمی شدیم وقت ِ ناهار که باید هرکدوممون می رفت خونه ی خودش در دقایق آخر ِ بازی با هم قرار می گذاشتیم که بعد ِ ناهار که مامانامون مجبورمون کردن بخوابیم،خودمون رو به خواب بزنیم و بعد از اینکه مامان ها خوابیدند بریم توو راه پله ها با هم بازی کنیم.هنوز که هنوزه هم مامان هامون این مسئله رو نمی دونن.
چهارم.علی رغم ِ نهایت ِ محبت،از تنها دوست پسر ِ فابم خیانت دیدم.باهاش دعوا کردم.حرصم خالی نشد.اینطوری دست به شیطنت زدم که با یه پسره چند بار تلفنی صحبت کردم و یک بار دیدمش.ولی دیدم من آدمش نیستم و صرف ِ اینکه حرصم خالی شده بود برام بس بود.اینجوری شد یک هیچ به نفع من.چون من فهمیدم که اون خیانت کرد و اون نفهمید که من همینطوری ننشستم نگاهش کنم.
پنجم.هر پسری که به نحوی پاش توو زندگی ِ من باز شده در بهترین حالت یه دوست دختر ِ فاب داشته و در بدترین حالت زن داشته.یعنی همیشه "خانم کوچیک" بودم.واسه همین هروقت با یه پسر آشنا شدم سعی کردم بفهمم این یکی دوست دختر داره یا زن!چون چیزی غیر از این ممکن نبوده و نیست.اصلا انگار خدا من رو هَوو آفریده!!!
مازیار و سایه بگیرید که اومد

یلدا و یلداها،من و تکرارها

2006-12-22T19:08:00.000+03:30

یلدا و یلداها،من و تکرارها

"ما آزموده ایم درین شهر بخت ِ خویش
بیرون کشید باید ازین ورطه رخت ِ خویش
از بس که دست می گزم و آه می کشم
آتش زدم چو گل بتن لخت لخت خویش
دوشم ز بلبلی چه خوش آمد که می سرود
گل گوش پهن کرده ز شاخ درخت خویش
کای دل تو شاد باش که آن یارتند خو
بسیار تند روی نشیند ز بخت خویش
خواهی که سخت و سست جهان بر تو بگذرد
بگذر ز عهد سست و سخنهای سخت خویش
وقت است کز فراق تو وز سوز اندرون
آتش درافکنم بهمه رخت و پخت خویش
ای حافظ ار مراد میسر شدی مدام
جمشید نیز دور نماندی ز تخت خویش"

یلدا را همانطوری گذراندم که نمی خواستم
مثل ِ همیشه نه تویی بود و نه منی
نه شبی بود و نه شعر و شمع و نه شاهد و نه شیرینی و نه شرابی
گفتیم از هر آنچه که نباید
نباید ها که تمام شد،چشم که برگرداندم،تمام شدنش را دیدم
پایانی دیگر،مثل ِ همه ی قبلی ها
مثل ِ هر روز و هنوز که شروع می شود و تمام
و تمامیت ِ تمامش نقطه ای می شود و رفته رفته کمرنگ
نه آغازش را باز می کنم و نه پایانش را ختم
من می مانم و می گذرانم آنطور که باید ماند و گذراند
می ایستم آنطور که باید استاد
من هستم و نیستم در تمام ِ بهانه های این تکرار ِ روزگار
تمام که شدم منی می آید تا ادامه دهد هرآنچه که تکرارها می طلبند را...

2006-12-12T17:01:00.000+03:30

دردم می آید از این همه بی تویی

2006-12-11T23:44:00.000+03:30

شماره
می گه:عجیب ترین باری که تا حالا از پسر شماره گرفتی چطوری بوده؟
واسش تعریف می کنم که
یک روز با پسر عمم و حدیثه،دوستم،برای گرفتن سیم کارت رفتیم ایستگاه تالیا.
چون سیم کارت به اسم ِ من بود،من دنبال ِ کارش از اینطرف به اونطرف می رفتم و مراحل رو طی می کردم.
اونجا پر بود از کارمندان ِ دختر و پسر ِ جوون
آخرین مرحله باید یکی از این کارمندان ِ پسر زیر ِ ورقه ای رو امضاء می کرد و تحویل ِمن می داد.
اتفاقا تو این مرحله احمد و حدیثه هم کنار ِ من ایستاده بودند.
پسره مدارک رو دسته بندی کرد و همینطور که داشت مهر و امضاء می کرد یه نگاه به احمد انداخت،یه نگاه به من و حدیثه که ببینه به احمد می خوره دوست پسر ِ کدوممون باشه!خبر نداشت ازین خبرا نیست.
کارش که تموم شد مدارک رو به طرفم گرفت وگفت: بفرمایید،تموم شد.
دیدم علاوه بر اون کاغذایی که باید بهم بده یه تکه کاغذ ِ کوچیک که روش یه شماره نوشته شده بود روی کاغذا بود.
در کمال ِ سادگی،بدون اینکه هیچ فکری به ذهنم خطور کنه کاغذی که شماره روش نوشته شده بود رو گرفتم طرفش و بهش گفتم:آقا این کاغذ مال ِ من نیست.
گفت:نه خانم،مال شماست.
گفتم:یه همچین چیزی تو مدارک ِ من نبود.اشتباه می کنید.مال ِمن نیست.
گفت:نه،این شماره پروندتونه.مال شماست.باید داشته باشیدش.
حالا احمد و حدیثه شش دنگ رفتن تو بحث ِبین من و این پسره که جریان چیه!
من که مطمئن بودم پرونده ای وجود نداره که شماره ای بخواد داشته باشه،گفتم:آخه به نفر قبلی ندادید یه همچین چیزی رو ها!شما مطمئنید اشتباه نمی کنید!
عصبانی شد و گفت:می گم مال ِ شماست.
من هم بند و بساط رو برداشتم و با بچه ها اومدیم بیرون.
همین طور گیج و مبهوت به کاغذ فسقلی و شماره ی روش که با خودکار نوشته شده بود داشتم نگاه می کردم که احمد با خنده گفت:آخه آی کیو،یعنی تو واقعا متوجه نشدی!پسره جلوی من نمی تونست علنی باهات صحبت کنه و شماره بده،به اسم ِ شماره پرونده این و داد بهت دیگه...
بعد من یکهو از تعجب چشمام چهارتا شد و سر ِ جام خشکم زد و گفتم:اااااااااااه،راست می گی ها! شماره تلفنه!چقدر من خنگم!!!
بعد یکهو می بینم از خنده پهن ِزمین شده.

love story

2006-12-10T01:17:00.000+03:30

Love story
خیر سرمان یکی ازین جمعه های اخیر رفتیم برای مراقبت که ای کاش نرفته بودیم
مراقبت برای همین آزمون کارشناسی را عرض می کنم
قرار بود دانشگاه به خرج بیافتد و خجالتمان بدهد و جوجه کبابی برای نهار مهمانمان کند
که جوجه کباب که هیچ آبگوشت هم به خوردمان ندادند
که اگر می دانستم می زنند زیر ِ قولشان پایم را قلم می کردم و کله ی سحر از خواب ناز بیدار نمی شدم که مجبور شوم با آقاپسرانی که به قصد کوه اتوبوس رو روو سرشان گذاشتند همسفر شوم
نه،برای شکم عرض نمی کنم دقایقی دیگر متوجه می شوید که نهار ندادن ِ دانشگاه چه روحیه ای برای ما ساخت
خلاصه با منا هم مسیر می شویم و خروس خوان با ترس و لرز در تاریکی هوا راهی می شویم.همینجوری که دپرس تازه راه افتاده بودیم،منا می گه:ببینا،اگه دوست پسر داشتیم الان می رسوندمون.منم بهش می گم:نخیر،اگر دوست پسر داشتیم در این موقعیت می گفت :عزیزم،نمی شه خودت بری!راستش من چند شبه نخوابیدم و این چیزا...
خلاصه با هر بدبختی شده وارد دانشگاه میشیم و چون یه کم دیر می رسیم به همون صبحانه ای که دانشگاه می داد هم نرسیدیم.
آزمون که شروع می شه،اون حس ِ ایرانی بازی ِ من گل می کنه و جوابا رو به بچه ها می رسونم.اونا هم گل از گلشون می شکفت.
چشمتون روز بد نبینه،بازرس اومد.نه بابا،برای مراقبت از مراقبا نیومده بود برای کار دیگه ای تشریف آورده بودند.
مکث ِ ایشون در کلاسی که بقل کلاس من بود و مراقبش فهیمه بود بیش از اندازه شد.بعد از مدت کوتاهی کاشف بعمل آمد که این خیر سرش بازرس که سن ِ پدربزرگ فهیمه رو داشته بهش پیشنهاد داده و شماره و چشمک و مخ زنی که کاری می کنم بدون کنکور ارشد قبول شی و ازین حرفا...
فهیمه هم نامردی نکرد رئیس دانشکده رو سریعا مطلع کرد و ایشون هم به فهیمه گفت اگه باز بهت گفت شماره بده شماره موبایل من رو بهش بده تا زنگ بزنه و من بلایی به سرش بیارم که فلان و بهمان
این از وضعیت ِ سیستم فرهنگی آموزشی ِ جامعه
برگردیم سر ِ بحث شیرین ِ شکم .ما موقتا با بیسکویت خودمون و سرگرم کردیم.البته بگم که بیسکویت هایی که به مراقبین می دادند با اونایی که به داوطلبین می دادند کلی فرقش بود.داوطلبای بیچاره مغزشون رو به کار مینداختند و انرژی مصرف می کردند،اونوقت به ما بیسکویت ِ کرم دار می دادند.
آزمون تموم شد و یادمون افتاد باید نهار بخوریم که اگه می دونستم جمعه ها تو این رستورانای شیک و پیک چه خبره گشنگی رو به جان می خریدم و پام رو این جور جاها نمی گذاشتم.
با منا رفتیم و نشستیم و سفارش دادیم و کم کم سر و کله ی دختر پسرای جوون پیدا شد که بسیار لاولی یا لیبلیش با ماشیناشون میومدن دم در رستوران پارک می کردن و دست در دست با هم می شستن و عکس می گرفتن و می خندیدن و لذت می بردن.
یکهو من به خودم اومدم دیدم من و منا دستمون زیر ِ چونمونه و کاملا محو ِ میزهای دور و ورمونیم و گشنگی رو به کل فراموش کردیم.فکر کنید،چراغ های رستوران به کل خاموش بود و روی هر میز یک شمع به طرز فوق العاده رمانتیکی روشن بود و اطراف هم که همش زوج های ظاهرا خوشبخت. نمی دونن جلوی دختر azab نباید ازین کارا کنن!
بعد،اومدم جو رو ازین سنگینی در آرم شروع کردم آهنگ لاو استوری رو زدن که خوب شد این به ذهنم رسید چون یه کم خندیدیم و متوجه شدیم که حسودی کار بدیه!
البته باز درست نشدیم و تو راه برگشت نه منا حرف می زد نه من.
من جمعه ها می شینم تو خونه ترجمه می کنم،مردم می رن گردش و تفریح.یادم رفته بود این چیزا رو.هنوزم ازین چیزا هست!
ببین یه ناهار ندادن دانشگاه چه تضعیف روحیه ای واسه ما درست کرد هاا!
یکی نیست بگه بچه،دنبال دردسر می گردی جمعه که روز ِ عشاقه پامیشی میری رستوران!
پ.ن: هدف از آوردن این مطلب در اینجا این است که بگویم کسانی که وضعیتشان همانند وضعیت ما درام است و روحیه ی حساسی دارد بداند که هیچ چیز مثل نهار خوردن ِ جمعه تو خونه نمی شه.آخه هیچ چی غذای خونگی نمی شه.این و نگم چی بگم!
هیییییییییییی!
راستی این آهنگ لاو استوری هم دیگه سوژه شده.هر وقت کمبود محبت می گیریم این آهنگرو می زنیم.

2006-12-05T10:59:00.000+03:30

میدانی شب ها که همه خوابند،هارمونی ِ موسیقی های دوست داشتنی ام را با دستانم روی هوا می کشم!
می دانی صدایشان همه بغضم می کند!

یادمان باشد

2006-12-01T12:35:00.000+03:30

یادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند
رو به هر بوالهوس ِ بی سروپایی نکنیم

2006-11-28T18:42:00.000+03:30

آسوده بخواب...

دیشب اومدم خونتون نبودی"

2006-11-22T17:16:00.000+03:30

از اونجایی که اتفاقای خنده دار برای آدمایی که خودشون سوژه اند پیش میاد
امروز هم ازون روزا بود
با منا که سوار ِ تاکسی می شیم،راننده هه ازون سوژه خنده ها از کار درمیاد
ازونایی که به زن می گه آبجی یا ضعیفه و عشق ِ لاتی
توو کل ِ مدتی که سوار ماشینش بودیم یک لحظه هم به صندلی تکیه نداد
خودش و جفت دستاش چسبیده بود به فرمون و کاش فقط همین بود
آهنگ ِ "دیشب اومدم خونتون نبودییییییی راستش و بگو کجا رفته بودیییییی"-عباس قادری- رو گذاشته بود و آی باهاش می خوند.با تمام احساس.تازه اونجاییش هم که خانمه می گه:"به خدا رفته بودم سقا خونه دعا کنم" رو هم با صدای ملایم تری می خوند و بشکن می زد و ازین سوت بُلبلیا می زد.همچین توو حس بود که نگو و نپرس.حال می کرد با خودش.
آهنگ که تموم می شد می گفت:ماشاالله،مرسی(همراه ِ اون سوت قشنگاش)
آهنگ بعدیش هم که دیگه نور ِ علی نور
می گفت:"زن تکـــــــــــــــــــــــه گوله ی نمکـــــــــــــــــــــــه
زن طــــــــــــــــلاست پر ِ ناز و اداست"
همین طوری بشکن می زد و می خوند و سوت می زد
و ازین جور چیزا که دیگه ما از خنده مرده بودیم.
من نمی دونم پیش ِ خودش فکر نمی کنه آدم قر تو کمرش خشک می شه!
ای بابا!

2006-11-16T20:03:00.000+03:30

بابک بیات،موسیقیدان و آهنگساز که به علت بیماری و نارسایی کبد در آی سی يو بيمارستان ايرانمهر بستری است از نت های نیمه تمام خود گفت.
این آهنگساز درباره فعالیت های اخیرش گفت : چندی پیش، قبل از بیماری، روی نت های یک سمفونی و همچنین موسیقی یک فیلم کار می کردم ولی به دلیل مشکلاتی که برایم پیش آمدحدود ده روزی است که تمامی کارهایم تعطیل شده است. یکی از شاگردان "بابک بیات " - ستار اورنگی- که در بیمارستان تیماردار او است درباره حال جسمانی این موسیقیدان گفت : مشکل اصلی استاد ، نارسایی کبداست که قرار بود چندی پیش در شیرازعمل شود ولی متاسفانه به دلیل بد حالی ایشان این سفر به تعویق افتاد . از سوی دیگر ، بنابر پیشنهاد دکتر معالج ایشان در نظر داریم در اولین فرصت استاد را برای پیوند کبد به کانادا بفرستیم.دختر این آهنگساز درباره عیادت شهردار تهران گفت : پدر در طول تمام این سالها دفترچه بیمه نداشت و تمام هزینه های درمان را بدون کوچکترین حمایتی خودمان پرداخت می کردیم ولی آقای قالیباف(شهردارتهران) دفترچه بیمه پدر را از طریق شهرداری در اختیارمان گذاشتند و قول مساعد دادند که برای پیوند کبد کمک های لازم را انجام دهند. "غزل بیات" همچنین درباره سفرپدرش به کانادا گفت:امروز صبح برای معالجه عازم بودیم که متاسفانه به دلیل بد حالی پدر دکتر معالج تشخیص داد که باید چند روز تحت نظر باشند تا اگر حال جسمی شان به همین منوال بود بدون اتلاف وقت برای معالجه به شیراز منتقل شوند. "ستار اورنگ"(شاگرد بابک بیات) در پایان به پیگیری های خانه موسیقی اشاره کرد و گفت : خانه موسیقی پیگیری های لازم را برای ارائه هرنوع کمکی از سوی مسئولان را انجام داده است که باید از این خانه تشکرکنیم.

هفته نامه چلچراغ , شماره 222 به تاريخ شنبه 20 آبان 1385 صفحه 17 ( موسيقی ايران) منصور ضابطيان و بابک صحرايی در دو يادداشت به بيماری بابک بيات پرداخته اند بنا به گفته پزشک معالج بابک بيات دکتر نصيری طوسی از هر چهار نفری که به علت نارسایی کبد به کما می رن یک نفر ديگه بر نمی گرده بابک بيات در چهار ماه گذشته دو بار به کما رفته ....
منصور ضابطيان به اهالی ترانه پيشنهاد کرده کنسرت برگزارکنند . گويا اشخاصی هم اعلام آمادگی کردند و هرکاری که بشه انجام می دن مثل محمد اصفهانی , خشايار اعتمادی , مانی رهنما, حامی , نيما مسيحاو ستار اورنگی ... حتی گويا با تلاش محمد اصفهانی وزارت ارشاد 10 ميليون تومان کمک کرده.
در گوشه ای از يادداشت بابک صحرایی اینطور نوشته شده : " خود استاد بيات از هيچ کس توقعی ندارد و شايد اگر به خواست خدا از کما بيرون بيايد از نامه ای که من نوشته ام دلگير شود اما چه کنم که پدر موسيقی ايران بر گردن ما فرزندانش حق بزرگی دارد و ... "

برگرفته از:
http://aloochehkhanoom.blogspot.com/2006/11/blog-post_12.html
http://www.aftab.ir/news/2006/nov/12/c5c1163350991_art_culture_music.php

طبق آخرین خبر هم هزینه ی درمان ایشون تقبل شده و در ایران عمل انجام می شه.

پی نوشت:با صدای داد ِ بهارک که من رو بطرف تلویزیون فرا می خوند از جا کنده شدم.
اگه تا حالا ندیده بودمش و براش دعا می کردم،حالا دیگه پیکر ِ بی رمق و درعین حال پرعظمتش رو روی تخت بیمارستان دیدم.
بابک بیات
بابک بیات
بابک بیات
جمله های بریده بریده و تنفس سختش اشک می شد و از چشمم پایین می اومد.
از صداش هم هنر می ریخت.
یاد ِ مهمونی ِ اون شب افتادم که همه پای صحبت های مسخ کنندش نشسته بودیم و چه بی ریا می گفت گفتنی ها را.
دعا کنید

آقا پسران ِ مجرد ِ 35-30 ساله

2006-11-16T00:35:00.000+03:30

آقا پسران ِ مجرد ِ 35-30 ساله که فکر می کنن هنوز دخترا با دیدن ِ ... غیرت بازیشون خام می شن،بدونن که دیگه دوره ی این حرفا تموم شده
یعنی وقتی به دختره بگید چادر سرت کن،یا جلوی غریبه روسری بپوش،نمی خوام کسی موهات و ببینه چون دوستت دارم بدونید فاتحتون خوندس
وقتی تو ماشینتون دختره بقل دستتون می شینه نگاش می کنید و راستای دیدش رو می گیرید تا ببینید به کجا ختم می شه دیگه دختره قند تو دلش آب نمی شه
وقتی صداتون رو واسش می برید بالا،در کسری از ثانیه یه صدای بلندتر می شنوید،چون تاریخ به خانم ها ثابت کرده صبوری نتیجه ی عکس می ده
وقتی جذبه می گیرید که طرف ازتون بترسه و مثلا گربرو دم حجله بکشید،دقیقا از کارتون نتیجه ی منفی می گیرید
وقتی می گید ازین به بعد میای زیر ِ پرچم ِ من،لباسایی می پوشی که من دوست دارم،جاهایی می ری که من می گم دیگه دختره قیقوجه نمی ره
پس بدانید و آگاه باشید که افکارتون باید به روز باشد.

2006-11-08T19:14:00.000+03:30

بالاخره سمینار ِ من و مانا،علی رغم ِ تهدید ِ بسیاری از دشمنان ِ دوست نما-که می گفتن می خندونیمتون- به خوبی و خوشی برگزار شد.
آی بیچاره شدیم سر ِ این سمینار!
چهار روز ِ تمام من و مانا مجبور شدیم از صبح تا شب همدیگرو تحمل کنیم و تمرین کنیم.وسط ِ تمرین ها هم هر ده دقیقه یک بار مانا یه جور ِ خنده دار(با استفاده از اون "س" ها که علی پروین می گه) به من می گفت:حالا بیا یه بوس بده خستگیم در بره.یه جوری که شبا تو خواب داوطلبانه می گفتم :الان میام یه بوس می دم خستگیت در بره.البته بر همگان واضح و مبرهن است که خستگیش از خوردن و خندیدن بود.
از اونجا که ما همه جا باید جُنگ بازیمون رو به همه نشون بدیم
قبل ِ تشکیل سمینار قرار بود بکمک ِ دو تن از یاران ِ شفیق-فهیمه و مونا- جهت جلوگیری از خستگی بچه ها و جو ِ کسل کننده ی کلاس،خیلی کارا بکنیم.مثلا وسط ِ توضیحاتمون آنتراک بدیم و برای بچه ها شیرین کاری کنیم.
اینجوری که من شعر ِ "عمه بابایم کجاست" رو بخونم و بچه ها رو تشویق به سینه زدن بکنم،مونا چراغای کلاس رو خاموش کنه و فهیمه کلنکس بین بچه ها پخش کنه.بعدشم صدای استارت ِ ژیان درآرم که دیگه خیلی گریه دار نباشه.
در وصف ِ مسخره بازی هامون همین بس که یه مثال رو اینطوری زده بودیم:"کلانی از فرج زرنگتر است."
بعدش تو کلاس بحث می شه که واقعا کلانی زرنگ تر بود یا فرج؟!
قبل ِ اومدن ِ استاد هم کلی،از بچه ها خواهش و تمنا کردیم که ازمون سوال نکنن که جلو استاد ضایع بشیم.
خلاصه یه ملت می دونستن که امروز ما سمینار داریم،به همین خاطر بعدش فوج ِ اس ام اس ها و تبریکات شروع شد.انگار پایان نامه ی دکترا بوده.
ببین چی بود که اون استادی که کارش موج منفی دادنه کم آورد و گفت جدا خوب بود،براشون دست بزنید.
بچه ها هم که شروع به دست زدن کردند،مانا می گه :شُله،شله(ازون "ش" ها که نوش آفرین می گه).
البته می دونید که تشویقشون بیشتر واسه این بود که کلی خندیدن از دستمون،نه برای چیز یاد گرفتن.

2006-11-06T17:32:00.000+03:30

"و" مثل ویُلن
دیوانه ام می کرد این ناله ی سازی که بک گراند ِ کل ِفیلم گوش نوازی می کرد.

2006-11-06T17:26:00.000+03:30

"م" مثل ماژور
"م" مثل مانور
"م" مثل مهتاب
"م" مثل مریم
"م" مثل مادر
راستترین قسم ِ آدما
غیر قابل مقایسه با هیچ عشق ِ زمینی
حضورش سراپا دلگرمی
مُحقترین فرشته برای بهشت ِ خدا
منشا احساس،مهر و مهربانی
کاش لیاقت ِ قدردانستنش را داشته باشیم!

2006-10-17T17:51:00.000+03:30

تمام نفرتم را مشت مي كنم براي كوبيدن به صورتت
متنفرم از تو پست ترين

2006-09-27T15:39:00.000+03:30

زماني كه سراپا عشق شدم و مأمن ِ امن را قدم قدم گذراندم ، تو كجا بودي؟!
روزي كه عشقم هر آينه بغض شد ،
روزي كه رد ِ پايت را چشم دوختم ، انتظارت را كشيدم ، تو كجا بودي ؟!
صبح تا شب هايي كه به سوگواري ِ نبودن و نداشتنت نشستم ، تو چه مي كردي ؟!
خيال مي كردم حداقل روزي را كه بايد ، بياد داري ، سوگواري اش پيشكش ِ عشق ِ پاكت .
فكر كردم تو هم مثل ِ من از آن روز و روزگار تا ابد متنفر شدي !
هي ، معشوق ديرينه ، حال و هوايت را ديگر نمي شناسم .
اي غريب تر از هر غريبه ، آنقدر دوري كه ديگر هيچ پلي را ياراي پيوندمان نيست .
نمي فهممت ، نمي شناسمت . اين تو ، ديگر تو نيست .
خنده ات را ، حرف هاي گاه و بي گاهت را آشنا نيستم .
نگاهت با من غريبه است .
دستانت براي گرفتن ِ دستانم ساز ِ مخالف مي زند .
گم شدي . تمام احساسم پرپر ِ نگاهت شد . دور شدي و دورتر .
نازنين ، حالا كه انقدر غريبي ، بيا و قلبت را كه در دست هاي من جا مانده بردار و با خودت به همان شهر ِ بي حصاري كه آرامش برايت به ارمغان مي آورد ببر .
به صدايت كه هرلحظه نامم را مي خواند بگو ساكت شود .
بيا عكس چشمانت را از روي چشمانم بردار و ببر .
چه كردي كه خيالم از خاطرت دست برداشت ! به اين ته مانده خيالت هم بگو رهايم كند .
فكر مي كردم هنوز در ميان امواج موسيقي كه دستانت در آسمان ِ خيالم مي كشد ، جا دارم !
تو حتي آن لايه ي شيشه اي كه چشمانم را پر كرد از هر چه بغض ، نديدي .
از من گرفتي هر آنچه كه نبايد را .
اين عشق همچون اسطوره نزد ِ من تا هميشه به يادگار مي ماند ، نخواه كه با تو تقسيمش كنم .

تولد

2006-09-19T19:16:00.000+03:30

بیست و دومین سالروز هستن
لحظات تنهایی را به نظاره می نشینم
سکوت ، سکوت ، سکوت
تمام

2006-09-14T00:57:00.000+03:30

چهره ی بدون آرایش ِ من به تعبیر ِ دوستان و آشنایان :

میت - مریم مقدس - مهتابی – سفید برفی

2006-09-12T19:51:00.000+03:30

این روزها جویای ِ نظر ِ خودم می شوم که بدانم چطور می توانم با ترک ِ تحصیل کنار بیایم .
این بار همه چیز جزو اولین ها بود .
اولین فاجعه . اولین التماس . اولین هق هق . اولین زبان بازی . اولین سگ لرزه . اولین شکست .
ولی باید می گفتم ، تمام ِ ناگفته ها را باید می گفتم .
باید اعتراف می کردم که به دستانتان که به صورتم فرود بیاید بوسه می زنم.
باید اشک ریزان التماستان می کردم .
باید عنان و اختیار ِ خودم و زندگی ام را به دستتان می سپردم .
باید فریاد می زدم که چقدر بزرگید که فحش و مشت و لگد را نثارم نمی کنید .
من باید با این جمله شروع می کردم که آمده ام که بشنوم هر آنچه را که لایقش هستم .
قبل از آنکه بگویید باید می گفتم که سوء استفاده کردم از تمام ِ اعتمادهایی که به پایم ریختید .
باید اعتراف می کردم که پستم که چشمانش را اشک ریزان ساختم و شما را بی تاب .
باید از آمادگی ام برای پرداختن ِ تاوان برایتان صحبت می کردم .
از اینکه بیشتر از همیشه به کمکتان احتیاج دارم .
باید می گفتم که تنم از شدت ِ لرزش قادر به حرکت نیست ، ولی چون برای اولین بار ، رو در رویتان ، صحبت می کنم ، آرام ِ آرامم .
من باید تمام ِ آنچه که در فکرتان بود را قبل از اینکه بگویید ، می گفتم و ابراز پشیمانی می کردم . آن هم مثل ِ سگ .
باید اعتراف می کردم ، با اینکه همیشه از تپش ِ قلب گرفتن ها و فشار ِ بالایتان اولین نفری هستم که غصه دار می شوم ، این بار این خودم بودم که به پریشانیتان دامن زدم . باید می گفتم که خودم می دانم که چه کردم و چه به روزتان آوردم .
که هر چه می خواهید به سر ِ من بیاورید ، فقط ساکت نمانید که من لیاقت ِ این سکوت و بزرگ منشیتان را نداشته و ندارم .
باید قبل از هر چیز می گفتم که هنوز بیاد دارم آن جمله ی همیشگیتان را ، ولی انقدر پر عظمتید که الان که وقت ِ گفتن ِ این جمله تان است ، صبوری بخرج می دهید . ولی من از خودم می پرسم ، چرا ؟!
من باید می گفتم و التماستان می کردم که آخرین ضربه را محکم تر بزنید .

همه ی این ها را گفتم و شما از ترس ِ پاره شدن ِ پرده ی حجب و حیا بینمان به چشمانم نگاه نکردی .خیس ِ عرق شدی ، ضربان ِ قلبت بیشتر و بیشتر شد ، نفسهایتان عمیق و عمیق تر شد ، چشمانتان سرخ و سرخ تر شد و من از دیدن ِ این صحنه ها هر لحظه آب می شدم و آب تر .
گفته هایم تمام ِ آنچه که باید می گفتم بود ، تمام ِ اعتراف ها یم .
حالا می خواهم آخرین اعتراف را دور از چشمتان بگویم .
ببخشید ها ، اینکه گفتم حالا بیشتر از همیشه دوستتان دارم ، دروغ گفتم . من از شما می ترسم ، به همین خاطر مجبورم دوستتان داشته باشم . از نظر ِ شما که مشکلی نیست !

Er ist gegangen

2006-09-02T13:10:00.000+03:30

رفت
و
با بغض، بای بای کنان، از پشت شیشه ها یی که مظهر ِ هر چه جداییست، بوسه را بهمراه ِ بهترین آرزوها بدرقه ی راهش کردیم .

2006-08-30T12:59:00.000+03:30

تو فیلم های فارسی همیشه یا همه چیز خیلی بده یا خیلی خوب
بد وقتیه که یک خانواده ی پرجمعیت تو یک خونه مثل خونه ی قمر خانم واقع در جنوبی ترین نقطه ی شهر زندگی کنند
خوب وقتیه که یک خانواده ی کم جمعیت تو یک خونه شبیه قصر در شمالی ترین نقطه ی شهر زندگی کنند
تو شرایط ِ خوب همه چیز ایده آله ، هیچ چیز ِ بدی وجود نداره ، همه حرف ِ هم رو می فهمند و با فرهنگند.
تو شرایط ِ بد هم که معلومه همه چیز به بدترین شکل وجود داره و هیچ خوشی توش نیست.
بعد ، همیشه آدمایی که کراوات می زنند و سیگار می کشند آدم بده هستند و آدمایی که ته ریش دارند یا خانواده ی مذهبی دارند مثبت ِ روزگارند.
من می خوام ببینم پس این قشر ِ متوسط ِ جامعه که بیشترین درصد رو به خودشون اختصاص می دند چرا تو فیلما نیستند!
از طرفی می خوام بدونم چرا یه شخصیت مثل ِ راننده ای که دیروز من سوار ماشینش شدم و با اینکه ریش داشت چشم من رو از تو آینه از کاسه در آورد رو تو فیلما به نمایش نمی گذارند!

2006-08-28T15:09:00.000+03:30

خوب وقتی دایی ِ دوست داشتنی ِ آدم بعد از شش سال هوای ِ وطن کنه و همون سوغاتی هایی که می خواستی رو برات بیاره و یکی مثل من بی جنبه پیدا بشه و خودش رو با شکلات خفه کنه و اصلا هم فکر ِ عواقبش نباشه و هرروز همه دور هم جمع باشند و بگن و بخورن و بخندن

و از طرفی
بخوان کادو تولد ِ آینده رو از حالا بدن و کلی خوش به حالت بشه و از یه طرف دیگه
عروسی ِ پسرخاله باشه و مهمونی های ِ قبل و بعدش

و اونوقت
مسافرت ِ دسته جمعی به د ِهی به نام ِ نوا که نزدیک قله دماوند واقع است و بزن و برقص های روزی چند ساعت

و و و و...
همه ی اینا باعش می شه آدم وقت آپدیت کردن نداشته باشه و از دنیا بی خبر باشه واصلا نفهمه تابستون چقدر گرم بود و طولانی!